“สารวัตรบาร์บีคิว?”
“ผิดแล้ว ข้างหน้ายังมีอีกสองตัวอักษร”
“เห็ดภูเขา สารวัตรบาร์บีคิว? สารวัตรสามเหล่าทัพ??”
ฉินเฟิงนั่งอยู่ในรถ มองป้ายร้านด้านหน้า แล้วก็รู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาด
คนที่ลงจากรถคันอื่นมาก่อนก็ทำหน้างงๆ เช่นกัน
พวกเขายังไม่ได้กินข้าวกันเลย เก๋อจื้อหย่งเสนอว่าจะจัดเลี้ยงส่งฉินเฟิง ฉลองให้การผ่าตัดของจ้าวเผิงเฟยสำเร็จโรยรา ทุกคนเลยตามมาด้วย
แต่ไม่คิดว่าสิ่งที่เก๋อจื้อหย่งจัดจะไม่ใช่ร้านอาหารหรูหราอะไร หากแต่เป็นร้านบาร์บีคิว แถมชื่อร้านยังเรียกร้องความสนใจขนาดนี้?
“มามามา ท่านผู้นำทุกท่านเชิญด้านในครับ”
เก๋อจื้อหย่งลงรถก่อนใคร แล้วเชื้อเชิญทุกคนเข้าไปข้างใน
บังเอิญพอดี ชายคนหนึ่งที่คอห้อยสร้อยคำโต ข้อมือใส่นาฬิกา ดูมีเสน่ห์เจ้าสำนักเต็มขั้นก็ยิ้มๆ เดินออกมารับ
“เฒ่าฟ่าน!”
“เฒ่าเก๋อ!”
“ฮ่าๆ ตอนนี้มีเสน่ห์เจ้าสำนักขนาดนี้เลยหรือ?”
“แกก็ไม่เบาเหมือนกัน คราวก่อนที่เจอกันยังเป็นแค่ร้อยเอก ตอนนี้เลื่อนเป็นนายพันโทซะแล้ว!”
คนคนนี้ไม่ใช่ใครอื่น เขาคือเฒ่าฟ่าน ทหารในสังกัดของเก๋อจื้อหย่งก่อนการปฏิรูปกองทัพ ชื่อจริงคือฟ่านหม่า
ชิวกั๋วไห่กับซุนเฉวียนจำคนคนนี้ได้ทันที ครั้งนั้นหน่วยมีดเหล็กอยู่ภายใต้สังกัดกรมที่ 402
ในฐานะผู้บริหารระดับกรม พวกเขาย่อมจำทหารในสังกัดได้แม่น โดยเฉพาะพวกที่จำต้องจากไป
“ผู้บังคับการกรมเฒ่า ท่านเสนาธิการซุน ไม่ได้เจอกันช้านาน ที่พวกท่านยังจำผมได้ ผมตื้นตันใจจริงๆ!”