"งูพิษ นายว่าการฝึกแบบฉินเฟิงนี่ มันเลยเถิดไปรึเปล่า"
ในเต็นท์ห้องบัญชาการ หลาวฮุยสูบซิการ์ตุ๊ด ๆ ควันฟุ้ง ขมวดคิ้วบ่นกับงูพิษ
งูพิษมองภาพบนจอมอนิเตอร์ ทหารที่ค่อย ๆ ก้าวไปข้างหน้าอย่างทรมาณ ใบหน้าเรียบเย็นชา
"ผมว่าไม่มีปัญหา"
"ยังจะบอกไม่มีปัญหาอีกรึไง"
หลาวฮุยตาโต "การฝึกขีดจำกัด 48 ชั่วโมงนี่ มันคือการทดสอบขีดจำกัดของร่างกาย ความอดทน และความแข็งแกร่งของจิตใจใช่ไหม? ทำไมถึงเอาปริศนาอะไรนั่นมายัดใส่ด้วย"
งูพิษ "เพิ่มเกมทดสอบความแข็งแกร่งของจิตใจเข้าไป ไม่ดีหรือไง"
หลาวฮุยถึงกับอึ้ง "ดีก็ดี แต่ แต่มัน มันมืดดำเกินไปน่ะสิ มืดดำเข้าใจไหม"
งูพิษส่ายหัว "ไม่เข้าใจ"
หลาวฮุยพูดไม่ออก รู้สึกว่าตัวเองกับอีกฝ่ายอยู่คลื่นคนละความถี่กันจริง ๆ
ถ้าตัวเขาคือเครือข่าย 5G งูพิษก็คงยังค้างอยู่ยุค 2G
เขาอาจจะไม่เข้าใจเลยด้วยซ้ำว่าทำไมกางเขนถึงทำให้สติแล่นที่สุด
หลาวฮุยพูด "แค่การรวมพลก็คัดคนออกไปสิบกว่าคนแล้ว ฝึกจริงมายังไม่ถึงสองวัน คัดออกไปอีกหกคน ถ้าเขาฝึกแบบนี้ต่อไป ฉันกังวลว่ารุ่นนี้อาจไม่มีใครฝ่าไปถึงการสอบจบเลย!"
งูพิษเกาบ่า "ถ้าไม่มีก็ไม่มี ขอดีกว่าขอเยอะ"
หลาวฮุยกุมหัวทั้งสองมือ ท่าทางเหมือนสติ๊กเกอร์อารมณ์ WTF กำลังคลั่ง
ถ้าไม่มีใครฝ่าไปถึงท้ายสุดเลย แล้วการสอบจบจะทำยังไง?
เรื่องยุ่งยากพวกนั้น จะรอไปจัดการอีกสามปีก็ไม่ได้นี่?
แต่พอดีตอนนั้นเอง งูพิษกลับหัวเราะคำลั่งออกมา แล้วกุมท้องหัวเราะคิกคัก