“ไงบ้าง พิธีต้อนรับแบบนี้ โอเคใช่ไหม?”
ในห้องผู้อำนวยการ ผู้อำนวยการหวังกั๋วหวยพูดพลางยิ้มแฉ่ง
ก่อนหน้านี้ เขาตั้งใจซุกนักตระเป่ากลอง และนักเรียนหน่วยธงชาติเอาไว้ในอาคาร
รอเพียงแค่ฉินเฟิงก้าวลงจากรถ ทันทีที่จะพร้อมกันพรวดออกมาร้องเต้นขับกล่อม และจุดปืนให้เกียรติ
ฉินเฟิงฝืนยิ้มแห้งๆ “ฮึ่ม ฮึ่ม ก็ตื่นตาตื่นใจดีจริงนะ”
ห่าวเจิ้งเหวยรี่รีบแซะเครดิตใส่ตัวเองทันควัน “เพื่อจัดพิธีต้อนรับนี่ เราซ้อมรีวิวมาหลายรอบเลยนะ แต่ก็แหละ ไม่อาจเทียบกับบรรยากาศสุดอลังการบนจัตุรัสฉือเซ่อของแกได้หรอก”
ฉินเฟิงแสดงความถ่อมตัวว่า รู้สึกถึงน้ำใจของบ้านเก่าแบบนี้แล้ว
แต่จากนั้น เขาก็หันสายตาไปยังชายพลตรีที่นั่งอยู่ตรงนั้น พร้อมรอยยิ้มติดใบหน้าตลอดเวลา
หวังกั๋วหวยถึงบะหน้า แล้วลุกขึ้นแนะนำ “ขอแนะนำ หลิวฉางหมิง ท่านผู้นำจากกองบัญชาการรักษาความปลอดภัยเขตรักษาพันธุ์ เป็นผู้บังคับบัญชาของสหายโหวไห่เฟิงที่เคยประสานงานกับแกมาตลอด”
ฉินเฟิงคำนับ แล้วยื่นมือออกไปเอง “สวัสดีครับ ท่านผู้นำ”
หลิวฉางหมิงคำนับตอบ แล้วจับมือเขาแน่น “สหายฉินเฟิง ขอแจ้งล่วงหน้า ผมไม่ได้มาทำหน้าที่คนกล่อมนะ แค่บังเอิญแวะมาทำธุระ แล้วก็อยากดูว่าคณะผู้แสดงเกียรติยศของโรงเรียนนายร้อยพวกเรา กับหน่วยธงชาติ มีเมล็ดพันธุ์ดีคนไหนคัดเลือกได้บ้าง”
ฉินเฟิงพยักหน้าบอกว่าเข้าใจแล้ว แต่ในใจกลับระวังตัวอยู่เงียบ ๆ
เขาไม่เชื่อหรอกว่าโลกจะบังเอิญได้แค่นี้ ตัวเขาเพิ่งกลับมา ท่านผู้นำจากกองบัญชาการรักษาความปลอดภัยก็บังเอิญอยู่ในโรงเรียนนายร้อยพอดี