การที่หลิวเฉินซียืนหยัดโต้แย้งด้วยเหตุผลสร้างความสั่นสะเทือนไปทั้งกองถ่าย
พนักงานหลายคนรอบข้าง รวมถึงตัวประกอบ ต่างหันมามองอย่างแปลกใจ
โดยเฉพาะประโยคสุดท้ายของเธอที่ว่า 'คุณรู้จักกองทัพดีแค่ไหน รู้จักทหารเลือดเหล็กแท้จริงหรือยัง' นั้น เท่ากับเป็นการดึงทั้งนักเขียนบทและผู้กำกับขึ้นมาแขวนไว้กลางอากาศ ทำให้ทั้งคู่เกือบไม่มีที่ให้ลงเลย
ช่วงนั้นเอง ผู้จัดการส่วนตัวของหลิวเฉินซีก็รีบออกมาเกลี่ยสถานการณ์ อยากดึงตัวเธอไปคุยกันเงียบ ๆ ว่าอย่าหัวร้อน
'พอแล้วน่า เฉินซี ผู้กำกับให้ถ่ายยังไง เราก็ถ่ายตามนั้น'
'โอกาสแบบนี้หายาก เป็นผลงานสำคัญในการเปลี่ยนภาพของเธอ เราก็ไม่ใช่พระเอกพระนางอยู่แล้ว......'
แต่ในหัวของหลิวเฉินซีตอนนี้เต็มไปด้วยคำที่ฉินเฟิงเคยชี้แนะเธอไว้
เขารู้ดีว่าทหารต้องลำบากแค่ไหน จึงต้องต่อสู้เพื่อความถูกต้องในเรื่องนี้ให้ได้
'ต่อให้ไม่ใช่พระนาง ฉันก็ต้องแสดงจุดยืนของตัวเอง!'
'ทหารคือความรักชาติบ้านเมือง คือความกล้าหาญ มุ่งมั่น วินัยดีเลิศ ถ้าแค่อยากจะเล่นล้อเลียน ปั้นคู่จิ้น หรือทำท่าเท่ๆ ให้ดู แล้วละครแบบนี้ อยากให้ใครถ่ายก็ไปหาใคร ฉันไม่รับใช้!'
พูดจบ หลิวเฉินซีก็วางมือทันที ใหญ่โตแค่ไหนก็แค่จ่ายค่าปรับผิดสัญญา
เธอยอมสองปีที่ทำงานมาเป็นเงินฟรี ก็ไม่ยอมทำให้กองทัพเสื่อมเสีย ไม่ยอมแบกรับชื่อเสียงแบบนั้น
ที่กองถ่ายวุ่นวายไปหมดทันที ผู้กำกับกับนักเขียนบทโกรธจัด ส่วนผู้จัดการที่ติดอยู่ตรงกลางก็ปวดหัวสุดขีด
ณ ตอนนั้นเอง ทีมงานภายนอกเกิดความโกลาหล มีทหารกลุ่มหนึ่งฝ่าเข้ามาในกองถ่าย แต่ถูกพวกเขาขวางเอาไว้