ยามเย็นที่แผนกฝึกอบรมของกองพลน้อยผสม เหล่าหน่วยรบพิเศษกองร้อย
หลี่เจียเซิ่งกำลังนำทีมออกกำลังกายในลานฝึกย่อม ถือท่อนไม้กลมไหล่ วิ่งกลับตัวกันเปลือยกายช่วงบน
ปลายฤดูใบไม้ร่วงเข้าฤดูหนาว อากาศค่อย ๆ เย็นลง แต่พวกนี้กลับเหยาะเท้าว่องไวราวกับสายลมบนลานฝึก ร้อนจนหัวแลบฟุ้งควันขาว ๆ ออกมา
"เอามือเท้าให้คล่องหน่อย ทุกคนวิ่งให้ฉันหน่อย!"
"ตอนสงบเหงื่อตกมันมาก ตอนสู้รบเลือดไหลน้อย จะพัฒนาตัวเอง ก็วิ่งให้ฉันสุดชีวิต!"
ขณะนั้นเอง ทหารสื่อสารคนหนึ่งวิ่งมาจากด้านไกล ตะโกนเสียงดัง
"ผู้บังคับกองร้อยหลี่ ผู้บังคับกองร้อยหลี่!"
"มีอะไร?"
หลี่เจียเซิ่งหิ้วท่อนไม้ออกจากแถว เดินมาหาคนนั้น
ทหารสื่อสารรีบวางมือแนบหน้าทันที รายงานว่า "ภรรยาของท่านมาแล้วครับ"
หลี่เจียเซิ่งอึ้งไปชั่วครู่ "ภรรยาฉัน?"
"ใช่ครับ พยาบาลสาวชื่อโจวเถียนเถียน บอกว่าหยุดพักเลยมาเยี่ยมท่าน"
"เธอเดินทางมาทำไม? โอ๊ะ โอ๊ะ เข้าใจแล้ว"
หลี่เจียเซิ่งให้ทหารสื่อสารพาคนนั้นไปรอที่เกสต์เฮาส์ของหน่วยก่อน ส่วนตัวเองจะไปต่อเมื่อซ้อมเสร็จ
พูดจบ เขาก็หันหลังกลับแล้วดำดิ่งลงสู่การฝึกต่อทันที
กลับเข้าแถว ครูฝึกที่คุมการซ้อมอย่างหยวนเฟิงถามอย่างแปลกใจ
"เป็นอะไร?"
"แฟนฉันมา ก่อนหน้านี้บอกจะมาเยี่ยมตลอด แต่ฉันปฏิเสธไปเพราะยุ่งเกินไป คราวนี้เลยมาให้เซอร์ไพรส์แบบเฉพาะตัว"
"งั้นยังไม่รีบไปเลยเหรอ? วันนี้ก็วันเสาร์อาทิตย์แล้ว พาเธอเดินเล่นในค่ายก็ได้ หรือขับรถไปเที่ยวเมืองก็ยังได้"