นับจากการประเมินผ่านไปแล้วเต็มหนึ่งสัปดาห์
ทั้งสัปดาห์ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย ภายนอกดูเงียบสงบ แต่เบื้องลึกทุกคนต่างระแวงกันหมด
เรื่องกองพลน้อยผสมที่ 33 ถูกโจมตีอย่างกะทันหัน คำสั่งชั้นผู้บังคับบัญชาระดับฐานถูกฟันหัวไปเกือบหมดภายในคืนเดียว กระจายไปทั่วทั้งเขตรบไปแล้ว
ไม่ใช่แค่กองทัพกลุ่ม T เท่านั้น ผู้บังคับบัญชาของกองทัพภาคอื่น ๆ ก็นอนไม่หลับ ใจไม่ดี เกรงว่าวันหนึ่งจะถูกตัดคอเฉย ๆ
เรื่องแบบนี้ ทำได้หนึ่งครั้งก็ทำได้อีกนับไม่ถ้วน
ใครก็ไม่อยากเป็นกองพลน้อยผสมที่ 33 คนต่อไป โดยเฉพาะพวกที่ตัวเองมีฝีมือดีพอสมควร ยิ่งรู้สึกหวาดระแวงเป็นพิเศษ
ช่วงนี้การป้องกันศูนย์บัญชาการเข้มงวดขึ้นมาก แม้แต่บุคลากรภายในจะเข้าออกก็ต้องใช้รหัสผ่าน เพื่อกันทหารหน่วยรบพิเศษปลอมตัวแฝงตัวเข้ามา
แต่แค่นี้ยังไม่พอ ความเข้มข้นของการฝึกของทหารชั้นล่างก็พุ่งขึ้นตรง ๆ ความกังวลใจรุมเร้าอยู่ในใจตลอดเวลา
ทว่าผู้อยู่เบื้องหลังทั้งหมดอย่างฉินเฟิง กลับเหมือนไม่เกี่ยวข้องด้วยเลย กำลังหลับใหลกรนดังอยู่ในห้องพักยามเช้าวันหยุดสุดสัปดาห์
นี่แหละที่เรียกว่า เสร็จงานก็สะบัดชายเสื้อจากไป ไม่แสดงตนอวดคุณความดี
ใช้ร่างเดียวปั่นป่วนครึ่งเขตรบ ทำให้ผู้บังคับบัญชาทุกระดับต่างระแวงกันหมด แถมยังหลับได้เนิ่นนวลขนาดนี้ ก็มีแต่เขาคนเดียว
บรื้อ บรื้อ......
"ฮัลโหล"
ฉินเฟิงตาไม่แม้แต่จะเปิด ปลดล็อกโทรศัพท์แล้วก็เพียงตอบรับสั้น ๆ
เลขานุการของเก่อหงปินปลายสายได้ยินเสียงเหงื่องอย่างนี้ ก็ยิ้มแล้วพูดว่า "ท่านหัวหน้าฉิน จะให้นอนต่ออีกหน่อยไหมครับ เดี๋ยวผมโทรมาใหม่"