ตูม ตูม ตูม!
เสียงปืนใหญ่กึกก้องสั่นสะเทือนทั้งลานซ้อมรบ!
กระสุนปืนใหญ่พุ่งฝ่าม่านฟ้า ระเบิดพื้นที่เป้าหมายจนเป็นหลุมโหว่ไปทั่ว
ป้อมค่ายของฝ่ายศัตรูที่ก่อด้วยอิฐหินบางส่วนถูกกระสุนเล็งตรงจุด ระเบิดแตกกระจัดกระจายพังพินาศยับเยิน
......
"รายงานท่านผู้นำ การโจมตีเป้าหมายรอบแรกแม่นยำ หน่วยหนักทั้งหมดของกองพลน้อยผสม ความแม่นยำสูงถึงร้อยละ 95!"
หน้าแท่นควบคุมการรบ ฉินเฟิงมองเป้าหมายที่ถูกยิงโดนทีละตัวบนจอภาพ สีหน้าไม่เปลี่ยนแม้แต่นิดเดียว ราวกับว่ามันควรจะเป็นแบบนี้อยู่แล้ว
ตรงกันข้าม เว่ยซานเหอกำหมัดแน่น ดูตื่นเต้นเป็นพิเศษ
แม้ระบบบังคับบัญชาระดับล่างจะพังทลาย ทำให้ตอนรวมพลจะเกิดเหลวไหล แต่ฝีมือของหน่วยนี้ก็ยังไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ
ทั้งกองทัพกลุ่ม T หาหน่วยที่สองที่ทำผลงานระดับนี้ได้โดยไม่มีการเตรียมตัวเลยไม่ได้
"จากที่เห็นตอนนี้ ระดับของกองพลน้อยผสมถือว่าเสถียรดีมาก"
"อืม"
"นาย... จะไม่พูดอะไรสักหน่อยเหรอ?"
"พูดอะไร?"
ฉินเฟิงหันหัวมองเว่ยซานเหอด้วยความสงสัย
กลายเป็นว่าเว่ยซานเหอที่รู้สึกเกรงใจขึ้นมาแทน
ฉินเฟิงเป็นหัวหน้าฝ่ายฝึกอบรม จบการประเมินครั้งนี้เขาต้องเขียนรายงานส่ง
แต่เรื่องรายงานนี่ก็สามารถเล่าข้อเท็จจริงไปพร้อมกับแทรกคำชมดี ๆ ได้สักสองสามประโยค
เช่น เขียนเรื่องความโกลาหลตอนรวมพลให้สั้นลงหน่อย แล้วเขียนพวกคำว่าอัตราการโจมตีโดนสูง การแสดงออกเสถียร มุ่งมั่น ไม่ย่อท้อ แบบนี้ให้เขียนเพิ่มหน่อย
อย่างน้อยหน้าตาก็จะดูดีขึ้นบ้าง ไม่ถูกผู้บังคับบัญชาว่ากล่าวซะเจ็บแสบนัก