ได้ยินสามคำว่า ‘คัดลอกป้ายหลุมศพ’ ที่นี่เงียบกริบทันที ขนาดเข็มตกยังได้ยิน
ความเย็นเยียบวาบหนึ่งไต่ขึ้นสันหลังของพวกทหารใหม่
บางคนถึงกับหัวชา ขนลุกตั้งชัน
นี่มันเกมบ้าอะไรกัน?
นี่มันเป็นไอเดียที่สิ่งมีชีวิตคาร์บอนจะคิดขึ้นมาได้จริงเหรอ?
“รายงานผู้หมวดครับ ผู้หมวดต้องล้อพวกเราเล่นแน่ ๆ ใช่ไหมครับ?”
มีคนรวบรวมความกล้า ถามหยั่งเชิงด้วยรอยยิ้ม
คนอื่นได้ยินเข้า ใจที่บีบแน่นก็ผ่อนคลายลงมาก
ใช่สิ ต้องล้อเล่นแน่ ๆ
แค่ชื่อฟังดูน่ากลัว แต่เนื้อหาเกมต้องไม่เกี่ยวข้องแน่นอน
เหมือนเกมอินทรีจับไก่ ไม่ได้มีไก่ถูกจับจริง ๆ แค่เป็นชื่อเกมเท่านั้น
มองดูแววตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวังและขอความเมตตาจากทุกคน เก๋อจื้อหย่งก็สาดน้ำเย็นจัดใส่ทันที
“ผมไม่ได้ล้อเล่น” เก๋อจื้อหย่งทำหน้าขรึม โบกกระดาษในมือ “ชื่อของเกมนี้ คือ คัดลอกป้ายหลุมศพ”
เขาชี้ไปทางหนึ่ง แล้วพูดเสียงเย็น “ผ่านป่าไป 2 กิโลเมตร จะมีหลุมศพร้างที่ถูกทิ้งนานแล้ว”
“สิ่งที่พวกคุณต้องทำ คือภายในหนึ่งชั่วโมง แต่ละคนต้องคัดลอกข้อความบนป้ายหลุมศพกลับมาคนละหนึ่งแผ่น”
พูดจบ เขาก็แจกกระดาษกับปากกาให้
พวกทหารใหม่มองหน้ากัน ตื่นตระหนกแทบตาย