"ขอโทษนะครับครูฝึกกองร้อย หลังจากลงกองร้อย ผมไม่อยากไปทำงานที่หน่วยงานสำนักงานนะครับ..."
เห็นฉินเฟิงปฏิเสธเด็ดขาดแบบนี้ ปี้หย่วนก็พากันทำหน้าแปลกใจและงุนงงมาก
"ฉินเฟิง นายต้องรู้ไว้นะ มีคนมากมายที่อยากจะเข้าไปอยู่ในสำนักงาน ถึงขั้นยอมหัวชนฝากันเลย แต่ก็ไม่มีโอกาส"
"ไปอยู่กรมกับฉัน ไม่ใช่แค่ไม่ต้องฝึก แต่นายยังจะเปิดโลกกว้าง ได้ความรู้มากขึ้น และมีการพัฒนาที่ดีกว่าด้วย"
"ขนาดคนที่ต้องติดต่อด้วยก็เป็นผู้นำระดับสูงขึ้นไปอีก โอกาสเลื่อนตำแหน่งก็มากกว่างานในหน่วยพื้นฐานมากมาย..."
แต่ไม่ว่าครูฝึกกองร้อยจะพูดให้มันดูสวยหรูแค่ไหน ฉินเฟิงก็ยังไม่เปลี่ยนใจเลย
เมื่อกี้เอง ครูฝึกกองร้อยเรียกเขาไปคุย บอกว่า หลังจากลงกองร้อยแล้วอยากพาเขาไปทำงานที่สำนักงานกรม
สำหรับทหารใหม่หลายคนแล้ว การไปที่นั่นก็เหมือนกับสอบข้าราชการได้ เป็นความฝันของใครหลายคน
เป็นนายทหารธุรการ นั่งเป่าแอร์ จับแต่ปากกาก็พอ
เจอแต่ผู้นำใหญ่ๆ โอกาสเยอะ เลื่อนขั้นไว
แต่ว่า พวกนั้นไม่ใช่สิ่งที่ฉินเฟิงต้องการ
หาญกล้าประจัญบาน ผนึกหมาป่าแห่งแดนเหนือ!
ด้วยเลือดเนื้อ ปกป้องแผ่นดิน!
นี่ต่างหากคืออุดมคติของเขา คือความหลงใหลของเขา!
แน่นอน ยังมีอีกเหตุผลหนึ่ง
ถ้าไปอยู่สำนักงาน ทำงานธุรการ
ระบบของฉินเฟิงที่ชื่อ [เทียนสิงเจี้ยน] ก็จะหมดประโยชน์ไปเลย
ถ้าขาดแต้มต่อจากระบบ แม้เขาจะเข้าไปในสำนักงาน การพัฒนาก็จะถูกจำกัด
แล้วก็ คนที่เคยนั่งทำงานออฟฟิศจริงๆ จะรู้ดี น้ำที่นี่มันลึก
ฉินเฟิงไม่อยากทำตัวเหมือนอยู่ในละครเรื่องเจินหวนจ้วน เอาแต่คอยเดาใจ คอยอ่านใจผู้นำไปวันๆ
เพราะงั้น ไม่ว่าจะคิดจากมุมไหน หน่วยงานสำนักงานก็ไม่ใช่ทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับเขา
ส่วนปี้หย่วนมองฉินเฟิงที่ยังไม่เปลี่ยนใจ ก็ดูท่าทางเสียดาย
ดูเหมือนเขาจะพอเดาออกว่าฉินเฟิงต้องการอะไร และรู้ว่าคนหนุ่มที่มาสมัครเป็นทหารในวัยนี้ ส่วนใหญ่ก็มีไฟปรารถนาของตัวเองกันทั้งนั้น
ถึงจะรู้สึกน่าเสียดาย แต่เขาก็ไม่ได้ปฏิเสธฉินเฟิง และไม่ทำลายความฝันของนักรบหนุ่ม