"จ่าวั่ง!"
"ครับ!"
อู๋เจี้ยนตะโกนลั่น ร้อยตรีร่างสูงคนหนึ่งซึ่งเป็นหัวหน้าหมู่ก็วิ่งมาจากแนวสนามยิงด้านไกล
"ผบ.ร้อยครับ มีคำสั่งอะไร?"
"ขอแนะนำให้รู้จักกัน"
"ไม่ต้องแนะนำครับ"
จ่าวั่งตัดบทเสียแข็ง สายตาจ้องตรงเข้าที่ฉินเฟิงไม่วางตา
"พวกเรารู้จักกันอยู่แล้ว"
"นาย...รู้จักกัน?"
อู๋เจี้ยนแปลกใจจนหน้าตาย
จ่าวั่งยิ้มที่มุมปาก "ใช่ ไม่ใช่แค่รู้จัก เมื่อหลายปีก่อนผมเคยลงมือปะทะกับเสนาธิการฉินมาแล้วด้วย"
อู๋เจี้ยนเหลือบสายตาไปทางฉินเฟิง และได้รับคำตอบยืนยันจากสีหน้าของเขา
หัวหน้าหมู่วั่งคนนี้ ชื่อจริงคือวั่งผิง
หลายปีก่อน หน่วยมีดเหล็กได้แถมฝึกร่วมสัปดาห์ปีศาจกับหน่วยเสือดาวอสุนี วั่งผิงกับเพื่อนร่วมรุ่นกลุ่มเล็ก ๆ ของเขาก็เคยปะทะกับทางนี้มาแล้ว
ไม่คิดว่าหลายปีผ่านไป ฉินเฟิงจะก้าวขึ้นด้วยความเร็วเหลือเชื่อจนกลายเป็นเสาหลักของกองพลน้อย ของกองทัพ และแม้แต่ของเขตรบ
ส่วนวั่งผิงเองกลับเลือกลาออกจากหน่วยรบพิเศษเสือดาวอสุนีด้วยเหตุผลบางอย่าง มาเป็นหัวหน้าหมู่ธรรมดาคนหนึ่งในกองร้อยฐานล่าง
เมื่อทั้งคู่รู้จักกันอยู่แล้ว บางเรื่องก็จัดการง่ายขึ้นเยอะ อู๋เจี้ยนก็ไม่ต้องออกมาทำงานโน้มน้าวเอง
ฉินเฟิงถาม "ต่อจากนี้ฉันจะไปที่ใหม่แห่งหนึ่ง ตอนนี้ขาดคน นายอยากมาทำงานตามหลังฉันไหม?"
"ผมขอปฏิเสธได้ไหม?"
"ได้"
ได้ยินบทสนทนาของทั้งคู่ อู๋เจี้ยนตาโตจนเกือบหลุด แล้วส่งสัญญาณทางสายตาให้จนสุดชีวิต
เฮ้ย จะปฏิเสธทำไมกันเนี่ย!
ต่อให้อยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ก็ย่อมได้ร่มเงา
เกาะขาใหญ่ไว้ เลื่อนขั้นไวกว่าเดิมอีก!
ยิ่งกว่านั้น ถ้านายปฏิเสธไป แล้วเรื่องเมื่อกี๊จะทำยังไง? ผบ.ร้อยอย่างฉันจะมีหน้าไปต่อยังไง?