"ยังไงบ้าง?"
"ทางนี้ไม่มี!"
"ฝั่งนายล่ะ?"
"ก็ไม่มี!"
"น่าจะไม่ได้ซ่อนตรงนี้ ไปหาที่โน่นกัน!"
พวกเดียวกันเดินมาถึงกองหญ้าแห้ง ค้นหากันอยู่นาน สุดท้ายก็ไม่เจออะไรเลย
แต่มอเตอร์ไซค์ที่ยังอุ่นอยู่ก็ชี้ทางให้การค้นหาแล้ว เพราะแปลว่าคนนั้นยังไม่ไปไหนไกล
หัวโขนทหารเก่าผู้นำทีมโบกมือ นำพวกเขาไปค้นหาบริเวณที่น่าสงสัยอีกจุดหนึ่ง
ทว่าพอพวกนั้นเพิ่งเดินจากไปไม่ทันไร ณ จุดที่ห่างจากกองหญ้าแห้งราวสิบกว่าเมตร "กองดินที่นูนขึ้น" ก้อนหนึ่งก็เริ่มขยับไปมาเหมือนหนอนผักกาด
ภาพตรงหน้านี้ดูแปลกตาจนน่าขนลุก ทำให้นึกถึงสิ่งที่ไม่ค่อยดีนัก
เพราะสีและรูปร่างของกองดินนี้ เหมือนกับก้อนอุจจาระที่มีชีวิตจริง ๆ
และสิ่งที่ซ่อนตัวอยู่ใต้ก้อนอุจจาระนั้น ก็คือผู้บังคับกองพันคนใหม่ผู้เพิ่ง "รอดตาย" มาได้ — โจวฟู่จวิน
เขาไม่คิดเลยว่าความระมัดระวังของทหารพวกนี้จะแน่นขนาดนี้ แถมสายตาสังเกตการณ์ยังเก่งกว่าหน่วยที่เคยอยู่เมื่อก่อนมากมายหลายเท่า
ไม่ใช่แค่หาที่ซ่อนมอเตอร์ไซค์ของเขาได้อย่างง่ายดาย ยังล็อกตำแหน่งที่เขาซุ่มอยู่ได้ในทันที
โชคดีที่โจวฟู่จวินเคยฝึกฝนเรื่องซุ่มซ่อนและปลอมตัวมาอย่างหนัก จึงเปลี่ยนตำแหน่งทันเวลาก่อนที่พวกนั้นจะค้นพบ เปลี่ยนสภาพการซุ่มฉุกเฉินได้ทัน ไม่อย่างนั้นคงถูกจับกุมในฐานะสายลับศัตรูไปแล้ว
......
โจวฟู่จวินจึงต้องแสร้งเป็นก้อนอุจจาระที่มีชีวิตชีวา ค่อย ๆ คลานไปเรื่อย ๆ จนถึงเขตปลอดภัย
แม้ตอนลุกขึ้นวิ่ง ทั้งตัวก็ยังปกคลุมไปด้วยดินสีเหลืองน้ำตาล
ถึงวิธีนี้จะไม่ช่วยกันการตรวจจับความร้อนอินฟราเรด แต่ก็ทำให้โดรนค้นหาสับสนได้มากที่สุด
ส่วนมอเตอร์ไซค์คันนั้น เขาไม่กล้ากลับไปเอาแล้ว กลับไปเมื่อไรก็คือตายเมื่อนั้น