“ฝ่ายแดงมีความเคลื่อนไหวใหม่!”
“ผู้บังคับการกองพลน้อยฝ่ายแดงจะทำอะไรน่ะ?”
“ไม่รู้ ตอนนี้ยังดูไม่ออก แต่ฉันเชื่อว่าพวกเขาต้องมีแผนแน่ ๆ”
ในห้องบัญชาการผู้กำกับการซ้อมรบ ทุกคนเห็นภาพการเคลื่อนกำลังของฝ่ายแดงก่อนใครผ่านกล้องวงจรปิดของฝ่ายผู้กำกับ
สมรภูมิหลักไม่มีความเปลี่ยนแปลงมากนัก ฝ่ายแดงยังคงถูกฝ่ายน้ำเงินบีบตบจนต้องสละแนวรบถอยหลังเป็นระยะ
แต่สิ่งที่น่าฉงนคือ ในสถานการณ์แบบนี้ ฝ่ายแดงไม่เพียงไม่ส่งกำลังเสริมเพื่อหาทางแก้เกม
กลับตัดกำลังตัวเองเอง เพิ่มความเสียเปรียบให้ตัวเองใหญ่ขึ้น
ทำให้คนจำนวนมากที่อยู่ในที่นี้มองไม่ออกว่าเขากำลังทำอะไร
โดยเฉพาะผู้บังคับการกองพลน้อยอีกสองกองพลน้อยผสมจากทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ที่เพิ่งเดินทางมาถึง
แม้พวกเขากับลวี่ฉงจะเป็นคู่แข่งกัน แต่เมื่อเป็นส่วนหนึ่งของภาคตะวันตกเฉียงใต้เหมือนกัน ใคร ๆ ก็ไม่อยากให้กองพลผสมที่ 33 พลาดท่าให้หม่านสงจื้ออีกเหมือนตัวเอง
ดังนั้นทั้งสองจึงเลื่อนงานในมือ แล้วรีบเดินทางมาดูศึกกลางคัน
เมื่อได้ยินจากเว่ยซานเหอว่า ฝ่ายแดงแม้ตอนนี้จะเสียเปรียบ แต่กลับได้เปรียบฝ่ายน้ำเงินมาหลายครั้งในการปะทะ ได้ความได้เปรียบเล็ก ๆ น้อย ๆ มาแทบทุกรอบ
ผู้บังคับการกองพลน้อยทั้งสองแสดงสีหน้าประหลาดใจจนแทบไม่น่าเชื่อ เพราะในฐานะคนที่เคยปะทะกับฝ่ายน้ำเงินมืออาชีพมาก่อน พวกเขามีสิทธิ์พูดมากที่สุด
การที่ต่อสู้ด้วยของที่ด้อยกว่าทุกด้านแต่ยังต้านการบุกของฝ่ายน้ำเงินได้ แถมยังเล่นงานหม่านสงจื้อได้อีก
เรื่องแบบนี้แม้แต่ฝันพวกเขาก็ไม่กล้าฝัน เพราะตลอดมามีแต่หม่านสงจื้อเล่นงานคนอื่น ไม่เคยได้ยินว่าใครจะทำให้หม่านสงจื้อเสียท่าได้