"ขอรายงาน รองเสนาธิการฉิน ล็อกพิกัดพวกมันได้แล้ว!"
ภายในรถยุทธการบังคับบัญชาที่กำลังวิ่งผ่านท้องทุ่งหญ้า
จูฮุ่ยฮุ่ยถอดหูฟังลงทันที แล้วหันไปรายงานฉินเฟิงที่นั่งอยู่ด้านข้าง
ฉินเฟิงหันไปมองจอหน้าเธอ แล้วรีบถามถึงพิกัด
"พิกัดปัจจุบันไม่ได้อยู่ในเขตจำกัดการฝึกรบ แต่อยู่ในพื้นที่ 432"
"ค้นดูสิว่าใกล้ ๆ นั้นมีบ้านเรือนของพลเรือน สถานที่ทางทหาร หรือแหล่งสัญญาณอะไรบ้าง"
คราวนี้ฉู่เชี่ยนเหวินที่นั่งอยู่ด้านข้างก็เปิดปาก "ฉันค้นดูแล้ว ไม่มีแหล่งสัญญาณที่น่าสงสัยเลย แต่ห่างจากจุดสัญญาณไปทางตะวันออกเฉียงใต้ 6 กิโลเมตร มีโรงพยาบาลสนามอยู่แห่งหนึ่ง และตรงนั้นก็เป็นที่พักพิงช่วงสงครามด้วย"
ฉินเฟิงลูบคาง ครุ่นคิดแวบหนึ่ง แล้วก็เข้าใจทันทีว่าเรื่องมันเป็นยังไง
"ผู้บังคับการ ผมหาเจอแล้วว่าหม่านสงจื้อแอบซ่อนตัวอยู่ไหน!"
"อยู่ไหน?"
ลวี่ฉงกำลังใช้อุปกรณ์สื่อสารแบบบูรณาการคุมการรบแนวหน้าอยู่
พอได้ยินคำของฉินเฟิง ดวงตาของเขาก็สุกสว่างขึ้นทันที
การรบแนวหน้าของฝ่ายแดงไม่ค่อยราบรื่นนัก โดนฝ่ายน้ำเงินกดไล่ตีจนตลอด
แน่นอน นี่ก็พิสูจน์ว่ากองพลน้อยฝ่ายน้ำเงินผ่านศึกผ่านรบมามาก กำลังแข็งแกร่งจริง ๆ สมกับชื่อ 'หินลับดาบของกองทัพ' อย่างแท้จริง
ถ้ากองกำลังปกติได้ลงฝึกรบจริงปีละสองถึงสามครั้ง ทั้งเล็กทั้งใหญ่
ก็จำนวนครั้งของการฝึกรบของกองพลน้อยฝ่ายน้ำเงิน อาจมากเป็นสิบเท่า หรือแม้แต่สิบห้าเท่าของพวกเขา
ไม่ว่าทหารจะฝึกซ้อมหนักแค่ไหน ตั้งใจแค่ไหน ก็สู้ผลตอบแทนจากการฝึกรบจริงเพียงครั้งเดียวไม่ได้