"ถึงแล้ว! ลงรถ ลงรถ!"
เสียงตบประตูรถดังขึ้นแรง ๆ
ในรถบรรทุกทหาร นักรบที่หลับไหลพร่าเลือนต่างรีบหยิบปืนแล้วกระโดดลงจากรถ
แต่พอเงยหน้ามองเห็นภาพตรงหน้า ทุกคนกลับอึ้งงันเต็มไปด้วยความงงงวย
ตรงหน้าเป็นเมืองเล็ก ๆ เมืองหนึ่ง เสาไฟริมถนน ป้ายร้านค้า ตึกที่พักอาศัย แม้แต่รถเก๋งที่จอดข้างทาง ดูไม่ต่างจากเมืองเล็กธรรมดาเลย
แต่สิ่งที่ชวนขนลุกก็คือ เมืองนี้ว่างเปล่าไม่มีแม้แต่เงาคน ราวกับเมืองร้างที่ไร้ชีวิต
"เฮ้ย มันเรื่องอะไรวะ?" มีคนสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแปลก ๆ "ไม่ใช่ว่าซอมบี้ล้อมเมืองนะเนี่ย?"
"ไปเลยไอ้บ้า! ที่นี่มันมีซอมบี้ได้ไง น่าจะเป็นสถานที่ถ่ายทำมากกว่า"
"ดูไม่เหมือนเลยนะ ตลอดทางที่มาเจอแต่ดินเหลือง ใครจะไปสร้างสถานที่ถ่ายทำกันในที่กันดารแบบนี้?"
เห็นทุกคนงงเป็นไก่ตาแตก หลงเทียนเหย่กลับยืนระงมอย่างสบายอารมณ์ เหมือนคนกลับมาเยือนถิ่นเดิม
เฉินจื่อหลงหันมาเห็นท่าทางแบบนั้น ก็เอ่ยถามอย่างอยากรู้ "แกรู้จักที่นี่เหรอ?"
"แน่นอน ฉันเคยมาด้วยซ้ำ"
ได้ยินดังนั้น ทุกสายตาในทันทีก็หันมาจ้องหลงเทียนเหย่ นักเรียนแทรกคนนี้
แต่แรกเริ่ม ทุกคนยังมีใจไม่พอใจเขาอยู่บ้าง
สองเดือนของการแคมป์ฝึก ทุกคนต่างเริ่มต้นจากความลำบากเหมือนกันหมด
มีแต่เด็กคนนี้ ที่ถูกจัดเข้ามากลางทาง เป็นลูกคนมีเส้นแท้ ๆ
เล่ากันมาว่า เขากับหลี่เฟยหัวหน้าผู้ฝึกของแคมป์ฝึกยังเป็นญาติกันอีก ยิ่งทำให้ทุกคนไม่พอใจเข้าไปใหญ่
แต่ตอนนี้ไม่มีใครสนใจเรื่องเหล่านั้นแล้ว ทุกคนอยากรู้เร่งด่วนว่าที่นี่คือที่ไหนกันแน่ ชาวบ้านในเมืองไปไหนหมด แล้วต่อจากนี้พวกเขาจะต้องเจอกับอะไร?