“นั่งลง! ทุกคนกอดหัวนั่งลง! ห้ามขยับ!”
เย็นวันนั้น เวลาออกกันแดดของเรือนจำชิกจูสิ้นสุดลง
นักโทษที่ควรเดินกลับเข้าห้องขังกลับทะเลาะกันขึ้นจากเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ
จากนั้นบานปลายกลายเป็นการทำร้ายกันเป็นหมู่คณะ แต่ละกลุ่มอิทธิพลตบะกันจนราวังไปหมด กระทั่งผู้คุมที่เข้ามาขัดขวางยังถูกทำร้ายบาดเจ็บไปไม่น้อย
หัวหน้าผู้คุมขึ้นไปยืนบนหอคอยยิงปืนเตือนหลายครั้ง แต่ก็ไม่เป็นผลใด ๆ สุดท้ายต้องให้ตำรวจปราบจลาจลกองใหญ่ถือโล่กับกระบอง แล้วนำรถดับเพลิงสองคันมาใช้แรงดันน้ำจากปืนฉีดน้ำแรงสูงซัดเข้าไป ถึงจะปราบความโกลาหลนี้ลงได้
ผู้บาดเจ็บในที่เกิดเหตุมีจำนวนมาก หลายคนถูกตบะจนหัวแตกเลือดไหล
“เอาคนบาดเจ็บขึ้นรถพยาบาลก่อน!”
หัวหน้าผู้คุมตะโกนสั่งอย่างหัวเสีย พร้อมเหวี่ยงกระบองใส่นักโทษสองคนที่ไม่ยอมฟังคำสั่ง
เจ้าหน้าที่กู้ภัยรีบยกผู้คุมที่บาดเจ็บขึ้นรถก่อน
ส่วนนักโทษยังต้องรอ เพราะต้องกันไว้ก่อนว่าอาจมีคนแกล้งเจ็บเพื่อลอบหนีออกไป
ขณะนั้น รถพยาบาลสองคันออกตัวนำพาผู้คุมที่บาดเจ็บออกจากเรือนจำก่อน เมื่อผ่านป้อมยาม ผู้คุมสองนายที่พร้อมอาวุธเดินมาตรวจค้นอย่างละเอียด
ตรวจบัตรประจำตัวของเจ้าหน้าที่กู้ภัยก่อน ตามด้วยตรวจใต้ท้องรถ แล้วจึงตรวจภายในช่องของรถพยาบาล
ผู้คุมสองนายในรถพยาบาลถูกตบะจนหน้าเต็มไปด้วยเลือด ตอนนี้ใส่หน้ากากออกซิเจนเรียบร้อยแล้ว
เจ้าหน้าที่กู้ภัยหนึ่งคนกับพยาบาลสาวหนึ่งคนกำลังช่วยเหลือคนที่บาดเจ็บหนักกว่าอยู่
เมื่อเห็นตัวเลขบนจอเครื่องมือแกว่งไปมา และ “เพื่อนร่วมงาน” ที่กำลังเสียชีวิตอยู่ในหมื่นแห่งหนึ่ง ผู้คุมรีบอนุญาตให้ผ่านไปแล้วรีบไปตรวจคันต่อไป