แปลบใด สองสัปดาห์ผ่านไป
ภายในเรือนจำชิกชู เหล็กประตูของห้องขังหมายเลข 5 ถูกเปิดออก
ชายหัวโล้นหน้าตาดุดันสามคนถูกผู้คุมดันตัวเข้ามาข้างใน
คนในห้องขังทุกคนทำตามระเบียบ นั่งอยู่บนเตียงอย่างเรียบร้อย แต่ทุกคนต่างจ้องมองพวกสามคนนี้ด้วยแววตาไม่เป็นมิตร
เหมือนตั้งใจจะข่มขู่คนใหม่ทั้งสาม แต่น่าเสียดายที่พวกเขาล้มเหลว เพราะสามคนนี้ชัดเจนว่าไม่ใช่คนดี ๆ
หัวโจกคือชายที่มีแผลเป็นจากมีดยาวยาวบนลำคอ ลากยาวไปจนถึงต้นแขน
สายตาของเขาคมกริบ ทันทีที่เดินเข้ามาก็กวาดสำรวจไปทั่วห้องขัง ก่อนที่สายตาจะหยุดพักไว้ที่มุมห้อง ที่ซึ่งมีหนุ่มสวมแว่นกรอบดำคนหนึ่ง ดูเซื่องซึมและเชยอย่างเห็นได้ชัดเจน
เขาพบเป้าหมายแล้ว คนที่ว่านั่นก็คือหลางคุน
"ตรงนี้ คือเตียงของพวกแก!"
"ฉันเตือนพวกแกละ ไม่ว่าข้างนอกแกจะเป็นมิจฉาชีพสังกัดไหน พอเข้ามาที่นี่ก็ต้องหางจุก ๆ ให้ฉันหน่อย!"
"ถ้าให้ฉันจับได้ว่ามีใครก่อเรื่องใต้ตาฉัน ฉันจะไม่เมตตาแน่นอน!"
หัวหน้าผู้คุมเอากระบองฟาดลงบนโครงเหล็กเตียงเสียงดังโครม ๆ หลายครั้ง การวางกฎกับทั้งสามคน ก็คือการเตือนคนอื่น ๆ ในห้องขังไปในตัว
สองสัปดาห์ที่ผ่านมา เกิดเหตุทะเลาะวิวาทรุนแรงในเรือนจำหลายครั้ง เขาจึงไม่อยากให้เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นซ้ำอีก
สุดท้าย ก่อนหัวหน้าผู้คุมจะเดินออกไป เขาก็เหลือบสายตาไปที่หนุ่มคนหนึ่งที่นอนอ่านหนังสืออยู่บนเตียงฝั่งซ้าย
คิ้วของหัวหน้าผู้คุมขมวดเล็กน้อย แววตาแสดงความระแวง
ตามข้อมูลข่าวกรอง คนนี้ชื่อฉินเมิ่ง เป็นนักมวยไทย (แซนดา)
เมื่อสองสัปดาห์ครึ่งก่อน ถูกจับข้อหาขายม้าขาวในบาร์ แถมเมาสุราแล้วทำร้ายนักท่องเที่ยวสัญชาติซากุระสามคน รวมถึงหญิงสาวสัญชาติกิมจิที่เดินทางมาด้วยกันหนึ่งคน สุดท้ายถูกลงโทษรวมข้อหาแล้วโยนเข้ามาที่เรือนจำชิกชู