"เผ่าวูกู่นั้นทุกยุคทุกสมัยจะมีธิดาศักดิ์สิทธิ์อยู่หนึ่งท่าน นับแต่แรกเกิด ชีวิตวิวาห์ก็มิได้อยู่ในอำนาจของตน ธิดาศักดิ์สิทธิ์ยุคสุดท้ายคืออูหยิง ถูกจัดให้หมั้นหมายกับมหาปุโรหิตตามคำสั่งของเผ่า แต่วันหนึ่ง นางออกไปตามหาลูกกู้อพิษแล้วได้รับบาดเจ็บ ถูกเจียงรุ่นฉวนซึ่งบังเอิญผ่านมาช่วยไว้ ทั้งคู่เกิดมีใจให้กัน นางปิดบังตัวตน และติดตามเขากลับไปยังหลิงอวี่โจว
สตรีผู้หนึ่งซึ่งชาติกำเนิดคลุมเครือ อยากเป็นแม่ทัพหญิงแห่งหลิงอวี่โจว ก็ย่อมถูกขัดขวางสารพัด ทว่าเจียงรุ่นฉวนตั้งใจแน่วแน่จะแต่งนาง แม้กระทั่งประจันหน้ากับเหล่าขุนนางในราชสำนักก็ไม่หวั่น สุดท้ายจำต้องหาหนทางประนีประนอม เขาแต่งบุตรสาวอัครมหาเสนาบดีเป็นแม่ทัพหญิง ส่วนอูหยิงได้เป็นอนุภรรยา
ทว่าแท้จริงแล้ว แม่ทัพหญิงผู้นั้นเป็นเพียงหุ่นเชิดเท่านั้น เจียงรุ่นฉวนแรมคืนอยู่ห้องของอูหยิงทุกราตรี ทั้งคู่รักใคร่กลมเกลียวนัก ทว่าเจียงรุ่นฉวนร่างกายอ่อนแอเป็นโรคประจำตัว อูหยิงจึงคิดหาทุกวิถีทางเพาะเลี้ยงแมลงกู่เป็นยาเสริม เพื่อบำรุงร่างเขา หนอนโลหิตแดงตัวแรกนั่นเองคือสิ่งที่หล่อเลี้ยงด้วยมือของนางเอง
นางนึกว่าชีวิตจะราบรื่นเช่นนี้ต่อไป ผู้ใดเล่าจะรู้ วันหนึ่งเจียงรุ่นฉวนกลับเปลี่ยนไปกระทันหัน เขาจับอูหยิงขังในคุกใต้ดิน นับแต่นั้นก็ไม่เคยไปเยี่ยมนางแม้แต่วันเดียว ยังสั่งให้คนดูแลอย่างเข้มงวด ขังอยู่เช่นนั้นสามปีเต็ม"
อูหลีหัวเราะเย็นชา ไม่อาจรู้ว่าเขาเยาะเย้ยความเขลาใครอยู่กันแน่ "ต่อมาในคืนพายุฝนกระหน่ำวันหนึ่ง เจียงรุ่นฉวนเมามายสุดขีด ไปที่คุกใต้ดินหานาง คืนนั้นเอง อูหยิงก็ตั้งครรภ์"
"เมื่อรู้ว่าตนมีท้อง นางดีใจจนแทบบ้า อยากจะบอกเรื่องนี้แก่เขา นางยึดมั่นว่าว่าเจียงรุ่นฉวนยังรักนางอยู่ แต่เหล่านายทัณฑ์เฝ้าดูนางแน่นหนา จนกระทั่งมหาปุโรหิตตามมาช่วยนางออกมา นางจึงได้เห็นว่า เจียงรุ่นฉวนกับแม่ทัพหญิงมีลูกด้วยกันแล้วเสีย ขณะที่นางถูกคุมขังสามปีนั้น ที่แท้เขากำลังมั่วสุมอยู่กับผู้อื่น ให้กำเนิดทายาทกันอย่างมีความสุข