แต่หลังจากนั้น ไฉเสี่ยวหมี่ก็ไม่มีโอกาสได้ไปยังกระท่อมไม้ไผ่ของหงเซียวอีกเลย
เพราะการแข่งขันชิงชัยธนูจันทร์เสี้ยวอันยิ่งใหญ่ ได้เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการแล้ว
ไฉเสี่ยวหมี่ไม่เคยเห็นผู้คนมากมายขนาดนี้หลั่งไหลเข้ามาบนท้องถนนมาก่อน ผู้คนเนืองแน่นอลเวงราวกับว่ายุทธภพทั้งผืนถูกดึงดูดมายังที่นี่ด้วยการแข่งขันครั้งนี้
มีทั้งนักรบพเนจรที่มาเพียงลำพัง และเหล่าบุตรหลานตระกูลใหญ่ที่มาด้วยกันเป็นกลุ่ม คันธนูที่พวกเขาแบกไว้บนหลังก็มีรูปร่างสีสันแตกต่างกันไป บางอันทำจากไม้ บางอันหล่อด้วยทองแดง หรือแม้แต่ฝังด้วยหยก
สายตาของไฉเสี่ยวหมี่อดไม่ได้ที่จะหันไปมองชายหนุ่มที่อยู่ข้างกาย
อูหลียืนอยู่ท่ามกลางฝูงชนที่พลุกพล่าน ดั่งเป็นสีสันที่เจิดจ้าสะดุดตา
วันนี้เขากลับมาใส่ชุดแม้วสีครามเข้มอีกครั้ง เขามักจะรังเกียจเครื่องแต่งกายของชาวที่ราบลุ่มแม่น้ำเหลืองที่ดูคับแคบรัดตัวอยู่เสมอ ปลายแขนเสื้อของชุดแม้วนั้นกว้างใหญ่ สะดวกต่อการเคลื่อนไหวอย่างอิสระ
สร้อยคอเงินหลายชั้นและเครื่องประดับที่ห้อยระย้าสั่นไหวเบา ๆ ตามย่างก้าวของเขา ปลายหางตาที่แดงเรื่อเป็นธรรมชาติดั่งแต้มสีท้อ ทำให้ใบหน้าอันงดงามเย็นชาเฉกเช่นน้ำพุทิพย์แห่งเขาหิมะ ยิ่งดูงดงามน่าตื่นตะลึงยิ่งขึ้น
จริงดังว่า ชุดแม้วเท่านั้นที่เข้ากับเขาได้ดีที่สุด
ขณะที่จิตใจของนางว้าวุ่นอยู่นั้น สายตาก็พร่ามองไปตามคันธนูต่าง ๆ หลายแบบ ทันใดนั้นก็เหลือบไปเห็นคันธนูเก่า ๆ ด้ามหนึ่ง ซึ่งไม่สมควรจะเรียกว่าคันธนูด้วยซ้ำ เป็นด้ามไม้ที่เก่าโทรมราวกับจะหักอยู่แล้ว
เก่าและง่าม ๆ ดูเหมือนถูกหักแล้วนำมาพันด้วยเชือกป่าน คันธนูก็เล็กบางจนน่าสงสาร หากมองดี ๆ เหมือนสายของพิณเจิง
นางมองตามคันธนูนั้นไป ก็เห็นชายหนุ่มนุ่งผ้าหยาบคนหนึ่งแบกมันไว้ แล้วค่อย ๆ คลำทางไปข้างหน้า เขาทำได้เพียงใช้แสงที่พร่ามัวและกระแสผู้คนเพื่อกำหนดทิศทาง จำใจต้องให้คนชนจนเซถลา ชายหนุ่มอารมณ์ร้อนคนหนึ่งถึงกับผลักเขาอย่างแรงจนกระเด็นไปตกข้างถนน
เห็นเสี่ยวหม่านเสียหลักจนชนแผงลอยริมทางล้มลง หน้าผากกระแทกกับบันไดหินหน้าร้านค้าอย่างแรง
หัวใจของไฉเสี่ยวหมี่เต้นรัว นางคิดอะไรไม่ทันจะวิ่งเข้าไปพยุงเขา