ลั่วโย่วอานสูดดมควันไฟเข้าไปมากเกินไป สติเริ่มเลือนรางทีละน้อย
เปลวเพลิงลุกไหม้มาถึงข้างแก้มแล้ว แต่เขากลับไม่มีแม้แต่เรี่ยวแรงจะยกมือปัดไฟ
เดินโซซัดโซเซอย่างสุดกำลังจนมาถึงหน้าประตูเรือน ในที่สุดก็ทรงตัวไม่อยู่ ร่างอ่อนแรงล้มลงอย่างจัง
แต่ในวินาทีที่กำลังจะแตะพื้น กลับดูเหมือนมีร่างอันอบอุ่นนุ่มนวลคอยประคองเขาไว้
ทั้งแปลกหน้า ทั้งคุ้นเคย
เป็นความพิลึกที่ยากจะเอ่ยปาก
ใบหน้าของเขาถูกไฟลวกอย่างรุนแรง ดวงตาทั้งสองข้างเจ็บปวดอย่างยิ่ง สุดที่จะลืมตาขึ้นได้
สัมผัสได้เพียงว่าถูกใครบางคนออกแรงลากไป แล้วสองร่างก็ร่วงหล่นลงไปในสระน้ำพร้อมกัน
ประกายไฟที่ยังติดอยู่ตามตัวดับวูบลงทันทีเมื่อสัมผัสน้ำ ร่างนั้นกดตัวเขาไว้ใต้น้ำอย่างมั่นคง ไม่ยอมให้เขาลอยขึ้นไป
ลั่วโย่วอานรู้สึกว่าตนจะหายใจไม่ออกอยู่ร่อร่อ ก็สัมผัสได้ถึงความนุ่มนวลที่ริมฝีปาก อีกฝ่ายแนบปากกับเขาอย่างแนบแน่น เป่าลมหายใจให้เขาทีละเล็กทีละน้อยใต้น้ำ
"คงจะฟังผิดไปกระมัง? ที่ไหนจะมีลั่วโย่วอาน รีบไปหาที่อื่นเถิด!"
บนขอบสระมีเงาคนหลายคนเดินผ่านไปมาอย่างเร่งรีบ ไม่ทันสังเกตเห็นสิ่งที่อยู่ใต้น้ำแม้แต่น้อย
จนกระทั่งคนพวกนั้นวิ่งไปไกลแล้ว เงาคนสองร่างจึงค่อย ๆ โผล่ขึ้นมาจากสระน้ำ
คนแรกเป็นหญิงชุดแดง ผู่งดงาม กิริยาคล่องแคล่วว่องไว ข้างกายมีชายหนุ่มหลับตาสนิท ปลายหางตามีเลือดซึมออกมา ลมหายใจแผ่วเบาราวกับจะขาด หมดสติไปแล้ว
หญิงชุดแดงรีบหาถุงป่านผืนใหญ่มาผืนหนึ่ง เอาเขาสอดเข้าไปในถุง ซ่อนไว้
คนกลุ่มนั้นดูท่าจะไม่ยอมเลิกราเพียงเท่านี้ ยังคงค้นหาอยู่ทั่วบริเวณ
นางออกแรงลากถุงป่านไปอย่างยากลำบาก โชคยังดีที่ตนเองมีพลังปีศาจ แรงกายมากกว่าคนธรรมดาหลายเท่านัก
เพียงแต่ รอบการบำเพ็ญสามร้อยปียังไม่ครบกำหนด ครั้งนี้รีบร้อนแปลงกายเป็นมนุษย์ เป็นเพราะนางได้ทำข้อตกลงกับท่านแม่ม่ายซานถู