เดิมทีคนกลุ่มนี้ตั้งใจจะพักที่เมืองเชียนอู๋เพียงคืนเดียวเท่านั้น
รอถึงพรุ่งนี้เมื่อเรือสินค้าที่ท่าเรือออกเดินทาง ก็ต้องรีบเดินทางต่อไปยังเมืองอโยวฉวน
แต่บัดนี้ได้ตอบรับคำท้าของชนเผ่าคนเถื่อนไว้แล้ว
จึงจำเป็นต้องพำนักอยู่ที่นี่อีกหลายวัน รอจนกว่าการชิงชัยธนูจันทร์เสี้ยวจะสิ้นสุดลง ถึงจะออกเดินทางจากเมืองเชียนอู๋ได้
เมื่อต้องอยู่ต่ออีกหลายวัน ค่าที่พักย่อมเพิ่มขึ้นหลายเท่า
คนเหล่านี้เดินทางร่วมกันมา ค่าใช้จ่ายต่าง ๆ ก็รวมไว้ด้วยกัน ครั้นคิดดูแล้ว ก็เห็นควรนำเงินส่วนใหญ่เก็บไว้ที่เดียว มอบให้ไฉเสี่ยวหมี่เป็นผู้ดูแลบัญชี ส่วนที่เหลือแต่ละคนก็เก็บไว้ติดตัวเพียงเล็กน้อย
ยามนี้นางกำลังค้นหาไปทั่วทั้งชายเสื้อและกระเป๋าแขนเสื้อ ยิ่งค้นหาก็ยิ่งใจคอไม่ดี
คราวนี้เรื่องใหญ่แล้ว
"หืม? ถุงเงินของข้าไปไหนเสียแล้ว? ถุงปักลายซากุระที่เพิ่งซื้อมาใหม่น่ะ?"
เพื่อจะเก็บเงินเหล่านั้น นางจึงแวะซื้อถุงเงินปักลายซากุระที่ตลาดมาโดยเฉพาะ ยังไม่ได้อุ่นก็หายไปเสียแล้วหรือ?
ที่สำคัญที่สุด ข้างในนั้นบรรจุทรัพย์สินทั้งหมดของทุกคนไว้
ไฉเสี่ยวหมี่ร้อนรนจนเหงื่อผุดขึ้นเต็มหน้าผาก
ใบหน้าน้อย ๆ เร่งรีบจนแดงระเรื่อ
เสื้อผ้าก็ถูกค้นจนยับย่น
นางหมุนตัวไปมาอยู่กับที่ จมูกงาม ๆ ย่นเล็กน้อย ดวงตากลมโตดำขาวใส่นั้นเต็มไปด้วยความร้อนใจและความจนปัญญา
ฝ่ายชายหนุ่มที่นั่งอยู่ริมโต๊ะ ค่อย ๆ หยิบถุงเงินลายซากุระออกมาอย่างช้า ๆ แขวนไว้ที่ปลายนิ้วแล้วหมุนไปมา ทั้งยังรู้ทั้งรู้แต่แสร้งถามว่า "ตามหาสิ่งนี้อยู่หรือ?"
"หลี่หลี่ผู้เลว! เจ้าขโมยไปหรือ!?"
ไฉเสี่ยวหมี่พุ่งพรวดเข้ามาด้วยความโกรธเกรี้ยว
เขายกมือข้างหนึ่งเท้าคาง มองดูท่าทางอาละวาดของนางอย่างพิจารณา พอนางพุ่งเข้ามาใกล้ ข้อมือเขาก็พลิกขึ้น เหวี่ยงถุงเงินไปอีกทางหนึ่ง ร่างของชายหนุ่มวาบขึ้นมาอย่างรวดเร็ว พิงอยู่ที่กรอบหน้าต่าง รับถุงเงินไว้ได้อย่างมั่นคง