จากหลายปีที่เคยอยู่ร่วมค่ายทหารกับคุณตา ทำให้ซ่งเยวี่ยเหยาเข้าใจความจริงข้อหนึ่งมาตั้งแต่เนิ่นนาน
บุรุษเพศไม่ว่าจะหนุ่มหรือแก่ สันดือย่อมเป็นวิธีพูดที่ตรงไปตรงมาที่สุด
หากเสี่ยวหมี่ชอบพร่ำบอกว่า โลกนี้ไม่มีปัญหาใดที่หม้อไฟหนึ่งหม้อจะแก้ไม่ได้
สำหรับพวกเขาแล้ว ก็คงต้องเป็น: โลกนี้ไม่มีเรื่องบาดหมางใดที่การสู้กันหนึ่งยกจะคลี่คลายไม่ได้
ยามเช่นนี้ ไม่จำเป็นต้องให้ผู้ใดออกมาชี้ขาดความถูกผิด
เพียงดูว่าใครมีกำลังแข็งแกร่งกว่า
ฝ่ายอ่อนแอ ย่อมต้องเป็นฝ่ายยอมก้มหัวอ่อนข้อก่อน
และขณะนี้ ต่างฝ่ายต่างไม่เต็มใจเป็นฝ่ายที่ยอมก้มหัวก่อน
เจียงจืออวี่มองจนตะลึงงัน
เขาเดิมทีคิดว่าอูหลีจะต้องพ่ายแพ้ เพราะอาจารย์เรียกต้นกำเนิดวิญญาณออกมา ก็ถือได้ว่าเป็นไม้ตายที่ทุ่มสุดตัวเพื่อเอาชีวิตรอด แต่กลับสู้กับอูหลีได้เพียงเสมอกัน
เขาอดไม่ได้ที่จะทอดสายตามองชายหนุ่มผู้มีสีหน้านิ่งสงบ สิ่งที่น่ากลัวสำหรับเขาก็คือ อูหลีดูเหมือนยังไม่ได้ใช้กำลังเต็มที่เลยด้วยซ้ำ
ดูจากสถานการณ์นี้ คงต้องให้ร่างจริงของอาจารย์มาเผชิญหน้าด้วยตนเอง ถึงจะกดอูหลีลงได้
น่าเสียดายเพียงแต่ ร่างจริงของอาจารย์ ได้ถูกทำลายไปนานแล้ว
ทว่าจี้ไป๋ก็ไม่ใช่คนอ่อนแอ เขารีบเรียกเครื่องรางคุ้มกายออกมาทันที แสงสีทองส่องประกาย ป้องกันพลังกู่และกลิ่นอายสังหารที่พุ่งเข้ามาไว้ได้ทั้งหมด
ด้วยเหตุนี้ จึงรุกและรับไปพร้อมกัน
จี้ไป๋เริ่มสังเกตเห็นว่าน้องหนุ่มคนนี้มีจุดอ่อนร้ายแรงอย่างหนึ่ง คือโลภผลได้แล้วรุกเข้าใส่อย่างบุ่มบ่าม เวลาสู้ก็มีแต่โจมตีหนักหน่วง ไม่คิดป้องกันตนเองเลยแม้แต่น้อย