วันรุ่งขึ้น
อูหลีรีบกินข้าวเย็นอย่างเร่งรีบ แล้วเตรียมตัวจะไปจวนสกุลโอวหยาง
ระหว่างที่เขากินข้าว ไฉเสี่ยวหมี่เอ่ยถามสองสามประโยคเป็นพิเศษ จึงได้รู้ว่าการเตรียมงานก่อนเรียกวิญญาณนั้นไม่ได้ง่ายอย่างที่นางคิด
หากพลาดพลั้งเพียงเล็กน้อย อาจนำพาสิ่งที่ไม่ควรเรียกมาทั้งหมดให้ถาโถมเข้ามาได้ ที่แบบนั้นก็จะยุ่งยากใหญ่โต
ดังนั้นเขาจึงต้องไปก่อนเพื่อร่วมวางอาคม
พูดตามคำของเขา คือไว้ใจสมองของเจียงจืออวี่กับแมวขาวสองตัวนั้นไม่ได้
ที่ว่าไว้ใจฝีมือของเจียงจืออวี่ไม่ได้นางพอจะเข้าใจได้ แต่แมวขาวน่ะเป็นผู้ช่วยที่แข็งแกร่งที่สุดข้างกายตัวเอก หากพูดว่าอูหลีในฐานะตัวร้ายสร้างชื่อด้วยตัวเอง ตัวเอกอย่างเจียงจืออวี่ที่ได้ชื่อว่ามีออร่าตัวเอก ก็เพราะแมวขาวช่วยเสริมทั้งหมด
ถ้าสามารถดึงความสัมพันธ์กับเขาและแมวขาวเข้ามาใกล้ได้ ก็มีแต่ผลดีไม่มีผลเสียต่ออูหลี
น่าเสียดายที่อูหลีไม่ยอมให้ตนตามไปด้วย
ไฉเสี่ยวหมี่เลยเปลี่ยนแผนกะทันหัน เตรียมจะพาพี่เหยาไปหาหงเซียวกินหม้อไฟ
กินกระต่ายของหงเซียวมามากมายขนาดนั้น ก็สมควรเลี้ยงกลับสักมื้อ ครั้นออกจากเมืองเชียนอู๋ไปแล้ว คงไม่มีโอกาสอีก
ก่อนที่อูหลีจะไป เขาเขียนรายการตามที่นางเขียนไว้ จัดเตรียมวัตถุดิบหม้อไฟครบถ้วนทุกอย่างแล้ว จึงยกตะกร้าวัตถุดิบมาส่งถึงหน้าซ่งเยวี่ยเหยา
เขายื่นตะกร้าหนักอึ้งให้ซ่งเยวี่ยเหยาอย่างไม่เกรงใจ
ไฉเสี่ยวหมี่ยื่นมือออกไป: "ข้าถือเองก็ได้"
อูหลีกางมือขวาง: "ไม่ได้ หนักเกินไปสำหรับเจ้า นางไม่เหมือนเจ้า นางฝึกวิทยายุทธมีพลังภายใน"