เมื่อเห็นว่าไม่มีใครสอนวิธีการขจัดพิษ เหล่าหญิงชาวบ้านที่เคยขุดมันพิษก็เริ่มตื่นตระหนก — ขุดกลับไปแล้วจะทำอย่างไรดี? จะกินก็ไม่ได้ จะขายก็ไม่มีใครซื้อ นับว่าไร้ค่าจริงๆ!
ผู้คนกำลังทุกข์ใจ หลินเชียนเชียนก็ลุกขึ้นยืน
"วิธีขจัดพิษของมันชนิดนี้ ข้าไม่อาจสอนได้" เสียงของนางไม่ดังนัก แต่กลับชัดเจนเข้าหูทุกคน "พี่น้องบ้านใกล้เรือนเคียงก็รู้ดี ภาระของข้ากับน้องชายนั้นหนักหนา นี่คือเครื่องทำมาหากินของเรา แต่ว่า —"
นางหยุดไปครู่หนึ่ง สายตากวาดมองไปรอบๆ
"มันพิษที่พวกเจ้าเก็บมา ข้ายินดีรับซื้อ ชั่งละหนึ่งทองแดง ใครอยากขาย ก็มาที่บ้านข้าตอนเที่ยง"
คำพูดนี้เอ่ยออกมา ฝูงชนก็แตกตื่นทันที
มิใช่ว่านางใจดำ ยามที่มันพิษถูกขจัดพิษแล้ว กรรมวิธีการทำแป้งมันสำปะหลังก็คงถูกคนคิดออกในไม่ช้า ความเสี่ยงเช่นนี้ นางไม่อาจแบกรับได้