ช่วงหลายวันที่ผ่านมา ลู่เหมยมาถึงคณะเต้นรำค่อนข้างสาย พอเข้าไปในห้องซ้อม สมาชิกคนอื่น ๆ ก็ทยอยมากันเกือบครบแล้ว แต่ไม่ได้แยกย้ายกันฝึก ต่างพากันถอยไปอยู่ด้านข้าง เว้นพื้นที่ว่างตรงกลางไว้กว้างขวางสำหรับให้พระนางเอกซ้อมเต้น
จังหวะเท้าของทั้งคู่เข้ากันอย่างสมบูรณ์แบบ ก้าวขึ้นลงพร้อมกัน ทุกครั้งที่หมุนตัวหรือกระโดดสูงต่างส่งต่อจังหวะกันได้อย่างมั่นคง
ไม่ว่าจะเป็นกำลังแขน เทคนิค หรือความเข้าขากับคู่เต้น สวี่เยี่ยนเจ๋อล้วนเป็นยอดฝีมือในวงการบัลเลต์ ส่วนเซี่ยจิ้งซู นางเอกของคณะก็มีพรสวรรค์โดดเด่น อายุเพียง 18 ปีก็ได้เป็นนักเต้นนำ การประสานร่างกายและการแสดงบนเวทีของเธอยังทำให้สมาชิกคนอื่น ๆ ยากจะเทียบติด
“พี่จิ้งซูเก่งจังเลยค่ะ ท่ากระโดดกับท่าหมุนแต่ละท่ามั่นคงมาก”
“ทั้งสวยทั้งหุ่นดี อายุยังน้อยก็มีรางวัลระดับนานาชาติติดมือแล้ว ไม่แปลกใจเลยที่เป็นอันดับหนึ่งของคณะเรา”
“อย่าเพิ่งพูดให้แน่นอนนักสิ รอคุณหนูตระกูลมู่มาก่อน บางทีอาจจะแซงก็ได้”
“คุณหนูมู่เคยเป็นนักเต้นนำของคณะเต้นรำเมืองจิงเป่ยมาก่อน หลังจากนั้นก็ไปลอสแอนเจลิส ตอนนี้กลับประเทศมาแล้ว ไม่รู้ว่าจะเข้าร่วมกับพวกเราอย่างเป็นทางการเมื่อไหร่”
“ยอดฝีมือสองคนมาแข่งกันชิงตำแหน่งนักเต้นนำอันดับหนึ่ง ต่อไปคงมีเรื่องสนุกให้ดูแล้วล่ะ”
ลู่เหมยยืนอยู่ท่ามกลางกลุ่มคนชอบเผือกข่าวอย่างเคย คอยฟังเรื่องซุบซิบที่พวกเธอพูดกันเงียบ ๆ เพราะเรื่องพวกนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับเธออยู่แล้ว ตั้งแต่เล็กจนโต ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนเธอก็เป็นคนที่ไม่มีใครสังเกตเห็น ที่บ้านก็ถูกพี่สาวสองคนกดทับ ส่วนข้างนอกก็ไม่มีใครสนใจ