คฤหาสน์ตระกูลซ่ง
“เมื่อครู่ตระกูลจงโทรมาบอกว่าเกิดเหตุขัดข้องเรื่องการแต่งงาน พวกเขาจะไม่เกี่ยวดองกับลูกสาวคนไหนของตระกูลซ่งอีกแล้ว”
“พวกเธอสองคนบอกฉันมาสิว่าไปพูดอะไรกับคุณชายจงกันแน่ ทำไมถึงทำให้เขาโมโหได้ขนาดนั้น?”
บิดาตระกูลซ่งนั่งอยู่บนโซฟาหนังแท้ สีหน้าเคร่งขรึม ขณะกำลังอบรมลูกสาวหลายคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าอย่างหนัก
ไม่ได้ตกลงกันแล้วหรือว่าจะเปลี่ยนตัวเจ้าสาว? แต่แค่ช่วงบ่ายเดียว ไม่ต้องพูดถึงว่าจะเปลี่ยนหรือไม่เปลี่ยนเลยด้วยซ้ำ สุดท้ายกลับยกเลิกเรื่องเกี่ยวดองไปเสียทั้งเรื่อง
ทางมารดาตระกูลจงก็โกรธเช่นกัน ไม่รู้ว่าคนตระกูลซ่งพูดอะไรกับลูกชาย ถึงทำให้จงเยว่ต่อต้านการแต่งงานที่ตกลงกันไว้แล้วอย่างเด็ดขาด
“พ่อ เรื่องนี้โทษหนูไม่ได้นะ ต้องโทษลู่เหมยต่างหาก หล่อนพูดจาเหลวไหลจนทำให้คุณชายจงโมโห” ซ่งเจียนีชิงฟ้องก่อนอย่างไม่เต็มใจ เม้มปากยื่นออกมา “เกี่ยวดองกันไม่ได้ก็ช่างเถอะ จะได้ไม่ต้องยกผลประโยชน์ให้ลู่เหมย”
“ไร้สาระสิ้นดี!” บิดาตระกูลซ่งลุกพรวดขึ้นมา โยนไฟแช็กในมือลงกับพื้น ดวงตาเต็มไปด้วยโทสะที่ปะทุไม่หยุด “รู้ไหมว่าถ้าไม่มีการเกี่ยวดองกับตระกูลจง บริษัทของตระกูลซ่งก็จะประกาศล้มละลายอย่างเป็นทางการ?”
ซ่งเจียนีเพิ่งเคยเห็นบิดาโกรธจัดขนาดนี้เป็นครั้งแรกในชีวิต จึงตัวสั่นด้วยความตกใจ มารดาตระกูลซ่งรีบดึงเธอเข้ามากอดแล้วลูบไหล่ปลอบ
“เรื่องแค่นี้เอง อย่าทำให้ลูกตกใจสิ” มารดาตระกูลซ่งกลับตำหนิสามี
“ก็เพราะคุณตามใจพวกเธอจนเสียคนแบบนี้ไง เอาแต่แย่งความรักกันอยู่ในบ้าน พอเจอเรื่องใหญ่เข้าหน่อยก็ทำอะไรไม่เป็น” บิดาตระกูลซ่งโมโหที่ลูกสาวไม่เอาไหน จึงด่าพึมพำ “ต้องเป็นเธอแน่ที่พูดอะไรกับคุณชายจง จนทำให้การแต่งงานระหว่างเขากับน้องสามของเธอพัง!”