ลูกพีชสุกของคุณอาหนุ่มแห่งไท่หลาน

【เจ้าพ่อวงการเดินเรือแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ × กระต่ายน้อยขี้กลัว อ่อนหวาน และว่าง่าย】

【อาหลานกำมะลอ｜พระเอกไม่ใช่ชายบริสุทธิ์ นางเอกยังบริสุทธิ์｜รักครอบงำแบบพ่อ｜อายุห่างกัน 11 ปี｜รูปร่างต่างกันสุดขั้ว】

เฉินไซคุน มหาเศรษฐีระดับแถวหน้าของประเทศไท่หลาน คือ “ราชันไร้มงกุฎแห่งท้องทะเล” ตัวจริงของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

เขาโหดเหี้ยมเด็ดขาด ในกระดูกสันหลังสลักความเฉียบคมและไหวพริบของพ่อค้าชาวจีนแถบเฉาซ่าน ส่วนภายนอกก็แผ่กลิ่นอายมืดหม่นและสูงศักดิ์ของชนชั้นสูงแบบไท่หลาน

เพื่อนผู้ล่วงลับฝากฝังลูกสาวไว้ก่อนสิ้นใจ เขาจึงรับถังมี่วัยสิบห้าปีกลับมาอยู่ที่คฤหาสน์หลานอวี่ในกรุงเทพฯ ด้วยความรับผิดชอบ

เขาส่งเสียให้เธอเรียน มอบชีวิตอันสุขสบายให้ แต่แทบไม่พูดคุยกัน ในสายตาของถังมี่ คุณอาหนุ่มที่อายุมากกว่าเธอสิบเอ็ดปีคนนี้เป็นยมทูตมีชีวิตผู้สูงส่งและเด็ดขาด

กระทั่งคืนวันเกิดครบรอบสามสิบปีของเฉินไซคุน ความเมามายจากเหตุผิดพลาดทำให้เขาเข้าใจผิด คิดว่าถังมี่คือ “ของขวัญ” ที่คนอื่นส่งมาเอาใจ

หลังจากนั้น ถังมี่ก็หนีไปอย่างลนลาน ลบร่องรอยทุกอย่าง แล้วแสร้งทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ส่วนเฉินไซคุนเมื่อตื่นขึ้นมา กลับคิดว่าเป็นเพียงความฝันลามกไร้สาระ

เพราะความฝันเลื่อนลอยนี้ เจ้าพ่อวงการเดินเรือจึงเกิดแรงปรารถนาทางกายอย่างตรงไปตรงมาต่อ “หลานสาวตัวน้อย” ของตัวเอง…

เมื่อม่านหมอกหนาทึบค่อย ๆ คลี่คลาย จนถึงวันที่ความจริงปรากฏ

ชายหนุ่มก็ถอดหน้ากากออกอย่างสิ้นเชิง กลายเป็นปีศาจ! เธอพยายามหลบหนี ทว่าสิ่งที่ได้รับกลับเป็นการถูกเขาขังไว้ในกรงทอง และถูกเรียกร้องไม่เว้นทั้งกลางวันกลางคืน!

“คุณอา?” เฉินไซคุนต้อนเธอจนจนมุมติดกำแพง กระชากเนกไทที่เธอซื้อให้ด้วยมือตัวเอง แล้วมัดข้อมือเธอไว้แน่น

เสียงแหบพร่าของชายหนุ่มกระซิบล่อลวงข้างหูเธอว่า

“เมื่อมีชีวิต เธอก็เป็นคนของตระกูลเฉิน แม้ตายก็ต้องฝังในสุสานบรรพบุรุษของตระกูลเฉิน!”

ถังมี่ร่ำไห้อ้อนวอนอย่างสิ้นหวัง “คุณอา ได้โปรด อย่าพูดอีกเลย…”