ทะลุซ่งใต้ ใครแงะปุ่มออกจากเกมของฉัน

ตอนที่ 3 บุตรชาวฮั่นผู้ดี!

7 นาที· 1.6K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

【ได้รับยอดคงเหลือ 6358】

เศษเงินไม่กี่ก้อนนี้มีมูลค่าไม่น้อยเลย

จี้เฉินใช้ยอดคงเหลือ 5000 ทันที เริ่มเกณฑ์ทหารจากความว่างเปล่า

เขาไม่ได้คว้าการเสริมกำลังพลขั้นต้นของขุนพลที่ลดราคาแบบจำกัดเวลาสำหรับผู้เล่นใหม่มา

เพราะกระแสธารทมิฬมีกลไกอย่างหนึ่ง

เมื่อคนหรือทหารเลื่อนขั้น พวกเขาจะฟื้นคืนสู่สภาพที่ดีที่สุดทันที เหนือกว่าวิชารักษาหรือวิชาคืนชีพใด ๆ

ดังนั้นการเสริมกำลังขุนพลขั้นต้นนี้จึงไม่ใช่แค่การเสริมกำลัง แต่ยังเป็นเหรียญคืนชีพด้วย!

ต้องใช้ด้วยความระมัดระวังอย่างยิ่ง

【เกณฑ์ทหารสำเร็จ】

สิ้นเสียงระบบ จี้เฉินก็ได้ยินเสียงดังขึ้นข้างหูทันที

“คุ้มกันท่านแม่ทัพ!”

ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อใด ชายหนุ่มมัดผม 5 คนในชุดผ้าสีดำแดงก็ทะยานออกมาจากกองศพ พวกเขาคาดดาบมือเดียวไว้ที่เอว มือหนึ่งถือทวนยาว อีกมือถือโล่ไม้ผุพัง ด้านหลังยังสะพายธนูสั้นกับกระบอกลูกธนู 2 ใบที่บรรจุลูกธนูเต็มเปี่ยม

พวกเขาก้าวข้ามจี้เฉินไปด้านหน้า

แล้วเรียงแถวปกป้องเขาไว้เบื้องหลัง

ที่จริงแล้ว พวกเขาดูผอมบาง อายุอานามก็น่าจะเพียง 16 ปีเท่านั้น

ทว่าพวกเขาใช้ทวนยาวกับโล่ไม้ในมือประกอบเป็นกำแพงโล่ ยืนนิ่งไร้สีหน้าอยู่เบื้องหน้าจี้เฉิน ทำให้เขารู้สึกปลอดภัยขึ้นมาอย่างเต็มเปี่ยม

“นี่คือทหารของฉัน”

จี้เฉินเอ่ยชม แล้วรีบตรวจดูหน้าต่างข้อมูลของทหารเหล่านี้เพื่อวางแผนการรบในภายหลัง

【ชื่อ: บุตรชาวฮั่นผู้ดี】

【ระดับ: 1】

【พลังโจมตี: อ่อน】

【พลังป้องกัน: อ่อน】

【พลังชีวิต: อ่อน】

【ขวัญกำลังใจ: แข็งแกร่ง】

【วินัย: แข็งแกร่ง】

“ข้อมูลห่วยชะมัด”

จี้เฉินหน้าเหวอ ความรู้สึกปลอดภัยเต็มเปี่ยมเมื่อครู่พลันมลายหายไป

ทหารพวกนี้........

ถึงจะเรียกว่าบุตรชาวฮั่นผู้ดี แต่ดูจากหน้าต่างข้อมูลแล้ว พวกเขาอาจเก่งกว่าชาวนาอยู่หน่อยเดียว พอจะรังแกชาวนาได้กระมัง

ไม่สิ.........

บุตรผู้ดีเหล่านี้ หากไม่ได้ถืออาวุธก็เป็นชาวนานั่นเอง

“ค่าจ้างเกณฑ์คนละ 1000 ค่าดูแลรายเดือนยังอีก 1000 พวกเจ้าไม่ไปปล้นเอาเสียเลยเล่า?”

จี้เฉินมองพวกเขาด้วยความรังเกียจสารพัด

แต่เขาก็ไม่มีทหารประเภทอื่นให้เลือก

ทั้งยังไม่มีเงินเหลือมากนัก

【ความสามารถ 1 ปกป้องบ้านเมือง: ในสงครามต่อต้านผู้รุกราน ขวัญกำลังใจจะเพิ่มขึ้น ยิ่งขวัญกำลังใจสูง โอกาสระเบิดพลังยิ่งมาก และได้รับค่าประสบการณ์เลื่อนขั้นเพิ่มขึ้น】

【ความสามารถ 2 ซื่อสัตย์: พวกเขาจะไม่เล่นแง่ และจะพยายามปฏิบัติตามคำสั่งของเจ้าให้มากที่สุด】

【คำประเมิน: หน่วยทหารเริ่มต้นที่ค่อนข้างอ่อนแอ แต่พวกเขาซื่อสัตย์ และจะพยายามปฏิบัติตามคำสั่งของเจ้าให้ดีที่สุด สักวันหนึ่ง พวกเขาจะได้ครองนามผู้พิชิต】

เมื่อเห็นความสามารถและคำประเมินที่ตามมา ดวงตาจี้เฉินก็สว่างวาบอีกครั้ง

อนาคตพวกเขาจะได้ครองนามผู้พิชิตงั้นหรือ?

ผู้พิชิตเฟโอนาแห่งบาตาเนีย?

หรือผู้พิชิตแห่งคอร์น?

เมื่อพินิจอุปกรณ์ของทหารเหล่านี้อีกครั้ง อารมณ์ของจี้เฉินก็ดีขึ้นไม่น้อย

เงิน 1000 ของระบบ หากเทียบเป็นเงินสมัยราชวงศ์ซ่งใต้ก็เท่ากับเงินเหรียญหนึ่งพวง

ทว่าดาบด้ามยาวของทหารประจำการราชวงศ์ซ่งใต้กลับมีราคาถึง 3 พวง!

เมื่อรวมเงินตั้งตัวและค่าใช้จ่ายทางทหารแล้ว การเกณฑ์ทหารหนึ่งนายอย่างไรก็ต้องใช้ 6-7 พวง

ทั้งยังไม่อาจนำไปใช้ได้ทันที ต้องฝึกฝนเสียก่อน ฝึกหนึ่งเดือน ทั้งเงินเดือน เสบียง เสื้อผ้า และของอื่น ๆ ก็ต้องใช้เงินอย่างน้อยอีก 4 พวง

สมแล้วที่ความสุขเกิดจากการเปรียบเทียบ

เมื่อจี้เฉินนำมาเทียบกัน ก็รู้สึกว่าระบบแทบจะให้เปล่า

แค่ถอดอุปกรณ์บนตัวทหารเหล่านี้ไปขาย เขาก็ยังได้กำไร

“............”

ส่วนจี้เฉินที่ยังมีเวลามานั่งตำหนินั่นนี่ ทหารจินกลับมองคนทั้ง 5 ที่กระโดดออกมาจากกองศพ และคราวนี้ยังสวมอุปกรณ์ครบครันทุกคน!

แม้แต่ทหารจินที่เพิ่งสวมกางเกงแล้ววิ่งตามมาทีหลัง สมองก็สั่นสะท้าน!

พวกเขาแข็งค้างอยู่กับที่ ตัวสั่นงันงก ไม่มีใครกล้าเดินหน้าอีก

“ผีหลอกชัด ๆ!”

พวกเขารู้สึกถึงลมเย็นยะเยือกที่เสียดแทงถึงกระดูก ความหนาวเหน็บแล่นจากสันหลังพุ่งขึ้นสู่กระหม่อม ขนทุกเส้นลุกชันพร้อมกัน

ราวกับมีผียื่นลิ้นออกมาเลียจากแผ่นหลังขึ้นไปถึงลำคอ แล้วต่อไปจนถึงศีรษะ!

ยิ่งคิดก็ยิ่งกลัว ยิ่งคิดก็ยิ่งลน ใบหน้าผอมบางเหล่านั้นยิ่งมองก็ยิ่งเหมือนปีศาจร้ายที่สวมหนังมนุษย์

ทหารจินขนหัวลุกไปทั้งตัว

ดวงตาที่เมื่อครู่ยังเต็มไปด้วยจิตสังหาร บัดนี้เหลือเพียงความหวาดกลัว

กองศพนี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?

ถ้าพวกเขาเดินหน้าไปอีก จะมีทหารผีโผล่ออกมาอีกหรือไม่?

ขณะที่จี้เฉินกับทหารจินต่างกำลังครุ่นคิดและนิ่งเงียบ

บุตรชาวฮั่นผู้ดีทั้ง 5 กลับกำทวนยาวกับโล่แน่น ไม่แสดงท่าทีหวาดกลัวต่อทหารจินเบื้องหน้าแม้แต่น้อย กลับดูฮึกเหิมอยากลองเสียด้วยซ้ำ

“ท่านแม่ทัพ โปรดออกคำสั่งเถิด! ให้พวกเราสังหารคนพวกนี้ให้สิ้น!”

พวกเขามีจิตสังหารแรงกล้า อดกลั้นต่อไปไม่ไหวแล้ว จึงเปล่งเสียงทำลายความเงียบงัน ทวนยาวในมือยกขึ้น เตรียมพุ่งแทงไปข้างหน้าได้ทุกเมื่อ

จี้เฉินไม่ได้พูดอะไร แต่สัมผัสได้ว่าสายสัมพันธ์ศักดิ์สิทธิ์แห่งคาราเชื่อมโยงเขากับพวกเขาอยู่ ไม่จำเป็นต้องเอ่ยปากก็สั่งการให้บุตรผู้ดีเหล่านี้จัดขบวนได้

พูดตามตรง เขาไม่ได้คาดหวังกับการบุกโจมตีตรง ๆ ของบุตรผู้ดีเหล่านี้มากนัก

ค่าสถานะไม่ดี แถมยังมีน้อยกว่าทหารจิน 7 คน

ดังนั้นวิธีใช้ที่ดีที่สุดคือให้บุตรผู้ดีเหล่านี้ยืนแนวรับ ส่วนเขาอาศัยจังหวะอ้อมไปด้านหลังทหารจินแล้วลอบโจมตีจากข้างหลัง

เมื่อตัดสินใจได้ จี้เฉินก็จัดขบวนในใจทันที

“เพื่อท่านแม่ทัพ!”

บุตรชาวฮั่นผู้ดีทั้ง 5 ส่งเสียงตะโกนพร้อมกัน แล้วก้าวประชิดไปข้างหน้า ดันกำแพงโล่ไปอย่างมั่นคง ทวนยื่นออกมาจากช่องว่างระหว่างโล่ ดูราวกับเม่นที่กำลังเคลื่อนที่

เมื่อเห็น “คนที่งอกออกมาจากกองศพ” ทั้ง 5 ถือทวนเดินเข้ามาหาตน ทหารจินก็ถอยหลังไปครึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว

พวกเขาไม่ค่อยกล้าสู้

อย่างน้อยก็ไม่อยากสู้ที่นี่

ไม่เช่นนั้นใครจะรู้ว่าระหว่างต่อสู้ จู่ ๆ จะถูกผีบังตาหรือถูกผีจับขาหรือไม่?

หรือจะมีทหารผีกระโดดออกมาจากกองศพแล้วลอบเล่นงานพวกเขาอีก?

ไม่ใช่ว่าพวกเขาขี้ขลาดจริง ๆ

เดิมทีพวกเขาออกจากเมือง เผาหมู่บ้านไปพลางร้องเพลงไปพลาง อยู่ ๆ ก็ถูกคนกระโดดออกมาจากกองศพปล้นเข้าให้

ยังสามารถประคองสภาพจิตใจไม่ให้พังทลาย แล้วยืนหยัดรักษาขบวนทหารไว้ได้ ก็นับว่าเป็นชายชาตรีแล้ว!

“รีบมาช่วย!”

“รีบไปเรียกหัวหน้ามา!”

“บอกให้คนอื่นสวมเกราะให้เรียบร้อย!”

เมื่อถูกบุตรชาวฮั่นผู้ดีบีบให้ถอย ทหารจินทั้ง 7 ก็เหงื่อเย็นไหลซึม พลางหันกลับมาตะโกนเร่งเร้าอย่างรีบร้อน

“ได้!”

ทหารจินด้านหลังขานรับ แต่ไม่มีใครมาช่วย พวกเขาต่างพากันไปเรียกหัวหน้า ไปสวมเกราะ

“กระแทกโล่”

จี้เฉินสั่งการบุตรชาวฮั่นผู้ดีผ่านจิตอีกครั้ง ส่วนตัวเองก็เร่งอ้อมไปทางปีกข้างของทหารจิน

ขบวนทหาร 7 คนไม่สมบูรณ์นัก

โอกาสของเขามีไม่น้อย

จี้เฉินหยิบก้อนหินออกมาจากกระเป๋าอีกครั้ง

ในเวลาเดียวกัน บุตรชาวฮั่นผู้ดีก็กระแทกโล่เข้าใส่

ทหารจินเตรียมรับมือไว้ก่อนแล้ว แม้จะรู้สึกกดดัน แต่ก็ไม่ได้ยากเย็นอะไร

“นี่กำลังแสร้งอ่อนแอให้ศัตรูประมาทหรือ?”

ความคิดเช่นนี้ผุดขึ้นในใจพวกเขา จึงไม่โต้กลับ ยังคงถอยอย่างมั่นคง

และในจังหวะนั้นเอง

จี้เฉินขว้างก้อนหินสุดแรงอีกครั้ง คราวนี้ก้อนหินพุ่งเข้าใส่หัวเข่าของทหารจินคนหนึ่ง

“ผัวะ!”

ก้อนหินอันทรงพลังทุบหัวเข่าของทหารจินจนหัก เลือดสีแดงฉานซึมออกมาจากใต้กางเกง ความเจ็บปวดรุนแรงทำให้เขาร้องโหยหวน ก่อนจะทรุดเข่าลงกับพื้นโดยตรง

แนวทหารจินจึงเกิดช่องโหว่ขึ้นในชั่วขณะนั้น

บุตรชาวฮั่นผู้ดีหลายคนนั้นได้กลิ่นคาวเลือด สีหน้าของพวกเขาพลันตื่นเต้นและมีชีวิตชีวาขึ้นในชั่วพริบตา ขวัญกำลังใจก็เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

พวกเขาประสานกับจี้เฉิน กระแทกโล่อีกครั้ง กำแพงโล่ที่เรียงตัวเป็นระเบียบพุ่งชนเข้าใส่แนวทหารจิน

ครั้งนี้ดูเหมือนพวกเขาจะระเบิดพลังขึ้นมา

แรงปะทะหนักหน่วงเป็นพิเศษ

เมื่อแนวทหารจินมีช่องโหว่อยู่แล้ว พอถูกกระแทกเข้าก็เซถอยหลัง คนหนึ่งในกลุ่มยืนไม่อยู่ หงายหลังล้มลง ยังไม่ทันได้ลุกขึ้น ก็มีทวนแทงออกมา ปักเข้าไปในร่างทหารจินที่อยู่บนพื้น

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป