ลู่ฉือลุกขึ้นยืน หันไปโบกมือเรียกที่หน้าประตู
ทหารช่างกำยำสองนายแบกกล่องไม้ใบใหญ่เดินเข้ามา
กล่องถูกวางลงกับพื้น เสียงดัง "ตุบ"
ลู่ฉือเปิดฝากล่องด้วยมือของตัวเอง
โจวอิงโน้มตัวเข้าไปดู สีหน้าค่อยๆ เปลี่ยนจากความอยากรู้อยากเห็นเป็นความตกตะลึงอย่างรวดเร็ว
ในกล่องมีก้อนเหล็กขนาดเท่าครึ่งคนนอนอยู่
"นี่...กระสุนปืนใหญ่เหรอ?"
เสียงของโจวอิงเริ่มไม่มั่นคง
"ใช่ ขนาดลำกล้อง 380 มิลลิเมตร ภายในหัวกระสุนบรรจุทีเอ็นทีประมาณ 125 กิโลกรัม"
ลู่ฉือพูดเหมือนกำลังแนะนำของธรรมดาๆ สักชิ้น
"ของแบบนี้ปกติต้องยิงออกไปด้วยปืนใหญ่ แต่ฉันมีแผนอื่น"
เขาหมอบลง ใช้นิ้วแตะที่ชนวนจุดระเบิดแบบดั้งเดิมบนหัวกระสุน
"ฉันต้องการให้เธอเปลี่ยนชนวนจุดระเบิดอันนี้ เป็นชนวนไฟฟ้า ต่อสายไฟไปไกลหลายร้อยเมตร คนรออยู่ไกลๆ กดสวิตช์ก็ระเบิดได้"
คิดอยู่ครู่หนึ่ง ลู่ฉือก็ชี้ไปที่ท้ายกระสุนอีกครั้ง
"ส่วนท้ายที่ตัดออกมาเป็นส่วนขับเคลื่อนจรวด ข้างในบรรจุเชื้อเพลิงแข็งพลังงานสูง
เธอแกะมันออกมา ดูว่าจะผสมลงในระเบิดเพื่อเพิ่มอานุภาพ หรือผสมกับเทอร์ไมต์ทำเป็นเพลิงเผาไหม้แรงสูง ยังไงก็อย่าง่าเสียของ"
"ฉันจะเอาสองเจ้าตัวใหญ่พวกนี้ไปฝังใต้ถนนนอกประตูก่วงอันเหมิน ใช้เป็นระเบิดใต้ดินระดับซูเปอร์ พวกญี่ปุ่นขบวนไหนผ่านมาทีไร ฉันกดสวิตช์ทีนั้น"
โจวอิงเงียบไปหลายวินาที
เขาก้มมองหัวกระสุนที่ใหญ่กว่าครึ่งตัวของเขา แล้วเงยหน้ามองลู่ฉือ
เขาจบสายเคมี พอจะนึกภาพออกว่า ระเบิดน้ำหนักขนาดนี้ระเบิดในพื้นที่ปิดใต้ดิน จะทุบถนนให้เป็นหลุมกว้างสิบกว่าเมตร ลึกห้าหกเมตรได้ขนาดไหน
ทุกอย่างในรัศมีการระเบิด ไม่ว่าจะคน รถ ม้า หรือแม้แต่ต้นไม้ข้างทาง จะแหลกสลายหมด
"ฉันไม่เคยแตะงานดัดแปลงชนวนมาก่อน" โจวอิงสารภาพตามตรง "แต่ฉันเรียนไฟฟ้ามาบ้าง ทฤษฎีการเปลี่ยนชนวนจุดระเบิดเป็นชนวนไฟฟ้าไม่ยาก แต่อยากให้แน่ใจว่าไม่มีพลาดระหว่างดัดแปลง"