เป่ยผิง 1937: จากโรงพัก สู่กองทัพหลักล้าน

ตอนที่ 83 หาไปไม่เจอก็ไปหาหลู่ฉือ พลตรีลู่สิ! (ของขวัญเพิ่มตอนที่ 2)

7 นาที· 1.6K คำ

"พวกนาย ขึ้นดาบปลายปืน แล้วตามข้าไป รักษาปืนใหญ่ของฝ่ายเราด้วยชีวิต"

ทหารหลายร้อยนายที่ตัวเปื้อนเลือดและโคลน ต่างก็เสียบดาบปลายปืนเข้ากับปลายกระบอกปืน แล้ววิ่งตามหลิวเป่ากุ้ยไปอย่างบ้าคลั่ง

ทุกคนเตรียมใจพร้อมจะเสี่ยงชีวิตแล้ว

หน่วยปืนใหญ่ที่ลู่ฉือส่งมาเสริมกำลัง ถ้าถูกเปิดเผยตำแหน่ง ก็ต้องโดนทหารญี่ปุ่นบุกตะลุยเข้าอย่างบ้าคลั่งแน่นอน แล้วเดี๋ยวก็ต้องเจอกับศึกประชิดตัวนองเลือด

แต่เมื่อพวกเขาหอบแฮ่ก ๆ ปีนข้ามเนินดินมา เตรียมรับมือกับพวกญี่ปุ่นที่พุ่งเข้ามา

ภาพตรงหน้าทำให้ทุกคนหยุดเท้าพร้อมกัน

หลังเนินดิน ไม่มีปืนใหญ่ลากล้อ หรือทหารปืนใหญ่ที่เปลือยท่อนบนขนกระสุนแต่อย่างใด

สิ่งที่จอดอยู่บนพื้นที่โล่งนั้น คือรถถังยักษ์ที่พวกเขาไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิต ถึงจะฝันก็คิดไม่ถึง

สายพานหน้ากว้างกว่าตัวคน แผ่นเกราะที่ลาดเอียงหนาเท่ากำแพงเหล็ก

ที่น่ากลัวที่สุดคือกระบอกปืนที่ยาวและเรียว ชี้ตรงไปข้างหน้า ปลายกระบอกยังมีควันจาง ๆ ลอยออกมา

ทุกคนตะลึงงัน

เจ้าปีศาจตัวใหญ่ที่ยิงรถถังญี่ปุ่นพังไปเมื่อกี๊ คือเจ้าสิ่งนี้เนี่ยนะ???

"ดัง!!"

ตัวรถถังยักษ์สั่นสะเทือน กระบอกปืนหดกลับมาอย่างรวดเร็ว

ไกลออกไป ในแนวรุกของทหารญี่ปุ่น จู่ ๆ ก็เกิดระเบิดขึ้น กระสุนระเบิดแรงสูงขนาด 88 มม. หนึ่งนัด ทำเอาพวกญี่ปุ่นตายไปหลายนาย

ยังไม่จบแค่นี้

ที่สองข้างของเจ้ายักษ์ใหญ่ รถหุ้มเกราะสีเทาสี่ล้อและแปดล้อสิบเอ็ดคัน ได้กางออกเป็นรูปพัดอยู่ก่อนแล้ว

ปืนกลขนาด 20 มม. บนป้อมปืนกำลังหมุนอย่างบ้าคลั่ง เสียง "ตึง ๆ ๆ ๆ" ดังต่อเนื่องกัน สานเป็นตาข่ายเพลิงกลางทุ่งโล่ง

ทหารญี่ปุ่นที่หวีดร้องจะบุกเข้าไป ภายใต้กระสุนระเบิดแรงสูงขนาด 20 มม. พวกเขาเหมือนกระดาษ แขนขาขาดกระเด็นกระจัดกระจายลงบนพื้นดิน โอกาสจะเข้าใกล้ในระยะ 200 เมตรยังไม่มีเลย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป