[หานเวย: !!!! ให้ตายเถอะ! ตอนนี้ทรายทองประกายข้างนอกถูกปั่นราคาจนขึ้นไปถึงหนึ่งล้านห้าแสนต่อหนึ่งลูกบาศก์เมตร แถมยังไม่มีของขายเลยนะ แต่นายกลับซื้อมาได้ในราคาแค่สี่แสนห้าหมื่นต่อลูกบาศก์เมตรงั้นเหรอ?
ผลึกทองจินซาก็ใกล้จะถูกปั่นราคาขึ้นไปถึงห้าล้านต่อลูกบาศก์เมตรแล้ว! นายก็ซื้อมาได้เหมือนกัน!]
[หูจิ้งเจีย: ล็อตแรกจากดาวจินซาก็มีตั้งหนึ่งหมื่นลูกบาศก์เมตรแล้วเหรอ? พวกเรายื้อไปได้อีกสี่เดือนเลยนะ นายเพิ่งไปถึงดาวจินซาเองไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงซื้อแร่ได้เยอะขนาดนี้เร็วขนาดนั้น?]
[คุณหวังตัวน้อย: นี่ฉันเห็นอะไรอยู่? นายไปหากลุ่มพวกนี้เจอได้ยังไง? เมื่อวานซืนฉันไปดาวจินซา พวกเจ้าของเหมืองใหญ่พวกนั้นบอกว่าขายหมดแล้วทั้งนั้น ฉันหาช่องทางซื้อยังไงก็ไม่เจอ]
[คุณหวังตัวน้อย: นายโดนเทพแห่งโชคจูบมาเหรอ? ไม่ไหวแล้ว! ฉันจะขึ้นยานอวกาศไปหานายเดี๋ยวนี้!]
[ฟางเยว่: ศาสตราจารย์โจวซินถางเพิ่งบอกฉันว่า เหมืองหลักขายให้ตระกูลซูไปหมดแล้ว ส่วนเหมืองเอกชนก็ถูกปราบปรามเพราะทำเหมืองผิดกฎหมาย หาซื้อยากมาก เสี่ยวอวิ๋น เธอทำยังไงให้คนพวกนั้นดึงเธอเข้ากลุ่มได้?]
เสิ่นเจาหยุ่นไล่อ่านข้อความในกลุ่มทีละอัน แต่ไม่ได้คิดว่านี่จะนับว่าทำภารกิจสำเร็จแล้ว
การผูกขาดของตระกูลซูไม่ได้จัดการง่ายขนาดนั้น และเหมืองผิดกฎหมายของเฒ่าเฉียวกับคนอื่น ๆ ก็ใช่ว่าจะขุดไปได้ตลอดชีวิต
เธอก้มหน้าตอบกลับ
[เสิ่นเจาหยุ่น: แค่แก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้เท่านั้น ซื้อแร่จากเหมืองเอกชนไปเรื่อย ๆ ก็ผิดกฎหมายอยู่ดี ยังต้องหาช่องทางอื่นอีก]