เสิ่นเจาหยุ่นถึงกับอึ้งไปนิดหนึ่ง
เรื่องให้เอามาบ่นมีเยอะเกินไปชั่วขณะ จนไม่รู้จะเริ่มบ่นใครก่อนดี
ตระกูลซูนี่มันน่านัก!
บริษัทใหญ่โตขนาดนั้นแท้ ๆ ยังไปจ้างบริษัทนอก
จ้างก็แล้วไปเถอะ แต่ดันทำงานไม่ประณีตอีก
ทำเอากูกูกากาต้องร้องเรียกแฟนคลับไปด้วย โดนเธอซ้อมยับไปด้วย
ใครจะไปคิดว่าจะมีคนยอมจ่าย 600 ล้านมาแข่งกับเธอจริง ๆ
ขนาดตระกูลซูยังยอมจ่ายแค่ไม่กี่หมื่นเพื่อซื้อคู่แข่งที่จับคู่มาได้ กูกูกากากลับยอมจ่ายตั้งมากมาย...
มีเงินขนาดนี้ นัดเธอมาแข่งกันเป็นการส่วนตัวไม่ดีกว่าหรือไง?
จะปล่อยให้คนอื่นหาเงินไปทำไม?
เสิ่นเจาหยุ่นจ้องเมคาที่นอนเหยียดยาวเป็นระเบียบอยู่บนจอขนาดใหญ่ในเมคาเขม็ง
เซนเซอร์ยังดี ระบบอาวุธยังดี ห้องนักบินก็ยังดี...
ตอนนั้นเอง จอสมองกลของเธอก็สั่นขึ้นอีกครั้ง
เป็นข้อความจากหานเวยอีกแล้ว
ตอนนี้เสิ่นเจาหยุ่นอยากบล็อกหานเวยเต็มแก่
แต่เธอก็ยังอ่านข้อความอย่างละเอียดจนจบ
[วันนี้อย่าแข่งแล้ว! ดูเหมือนตระกูลซูจะดึงดันหาคนมาเอาข้อมูลเมคาของเธอให้ได้
พวกนั้นจะจับคู่ให้ได้โดยไม่สนวิธีการ เราอย่าไปเล่นกับพวกเขาเลย]
[รู้แล้ว!]
เสิ่นเจาหยุ่นตอบกลับเสร็จ ก็เหลือบมองเมคาสีเหลืองที่สวยเนี้ยบอยู่แวบหนึ่งอย่างหมดอารมณ์
จากนั้นเธอก็ส่ายหน้า บังคับเมคาเดินไปยังแท่นยกทีละก้าว
ผู้ชมด้านล่างเองก็เข้าใจสถานการณ์แล้ว
เมคาสีเหลืองคลานขึ้นมาไม่ได้จริง ๆ แล้วเมคาชีวภาพของบรรพบุรุษล่ะ?
พวกเขายังไม่เห็นเมคาชีวภาพของบรรพบุรุษเลยนะ
ผู้ชมคนหนึ่งจึงโยนขวดเปล่ามาทางโล่แสง