“วันละ 2,800 เหรียญดารา! รวมทีม 5 คนขุดแร่!”
“วันละ 3,000 เหรียญดาราได้ไหม? เมื่อก่อนยังได้ตั้งวันละ 5,000 เลย ตอนนี้เหลือ 2,800 น้อยเกินไปแล้ว”
“2,800 เหรียญดาราตรงไหนว่าน้อย? ไปช่วยพวกเจ้าของเหมืองขุดดูสิ พวกนั้นให้แค่วันละ 1,500 เอง”
“ช่างเถอะ ๆ 2,800 ก็ 2,800 ที่นี่มี 7 คน!”
“ทางเราต้องการ 10 คน ขุดติดกัน 3 วัน วันละ 3,500 เหรียญดารา!”
……
หลังผ่านกลุ่มตึกร้างที่มืดตึ๊ดตื๋อมาได้ ก็เข้าสู่เขตวิลล่าที่สร้างค้างไว้
หน้าอ่างน้ำพุร้างแห่งหนึ่งในเขตวิลล่า มีคนคลุมผ้าพันคอสีเขียวหลายคนชูป้ายอิเล็กทรอนิกส์ตะโกนเรียกลูกค้า
ส่วนคนที่คลุมผ้าพันคอสีขาวบางคนพิงขอบสระ กรอกน้ำหล่อเลี้ยงชีวิตคุณภาพต่ำเข้าปากอย่างอ่อนแรง
เซี่ยซิงอวี่วางมือบนโครงรถ ชะโงกมองภาพตรงหน้า สีหน้าผิดหวังเล็กน้อย
เดิมทีเธอนึกว่าตลาดมืดจะเหมือนละครพวกนั้น ที่ขายวัสดุล้ำค่าจากสัตว์ประหลาดสารพัดชนิด แล้วคนตาแหลมแค่เดินดูรอบเดียวก็ได้ของดีราคาถูกกลับไป
ทีมของพวกเธอมีทั้งเสี่ยวอวิ๋นผู้มีสายตาเฉียบแหลมเป็นอันดับหนึ่ง กับหลี่เสวี่ยโม่ผู้โชคดีสุด ๆ อยู่ทั้งคน!
แต่ใครจะคิดว่าตลาดมืดที่นี่จะเป็นตลาดขายแรงงาน!
หลี่เสวี่ยโม่มองคนเหล่านั้นแล้วถอนหายใจ
แม้จะผ่านเมืองทันสมัยอันครึกครื้นมาแล้ว แต่อีกฟากของเมืองกลับเผยให้เห็นภาพเปลือยเปล่าเช่นนี้
ทุกเมืองก็เป็นแบบนี้ทั้งนั้น
พอเห็นรถของเฒ่าเฉียว ผู้คนที่อยู่ไม่ไกลก็พากันลุกขึ้น ยื่นมือกรูกันเข้ามา
“ไสหัวไปให้หมด! ไป ๆ ๆ… วันนี้ไม่ใช่ธุระของพวกแก” เฒ่าเฉียวโบกผ้าพันคอ แล้วถุยน้ำลายใส่คนที่อยู่หน้าสุด