ภารกิจสองอย่างนี้เอาเข้าจริงนับเป็นภารกิจเดียวกันได้ ชมรมกุหลาบเป็นกำลังหลัก บุกนำหน้า รับมือกับสัตว์ประหลาดที่อันตรายที่สุด
ชมรมเปลวเพลิงเอ็กซ์เป็นฝ่ายสนับสนุน คอยตามหลังและรับหน้าที่เก็บกวาด
สำหรับชมรมเปลวเพลิงเอ็กซ์ ยิ่งชมรมกุหลาบกำจัดสัตว์ประหลาดได้มากเท่าไร ภารกิจของสมาชิกชมรมเปลวเพลิงเอ็กซ์ก็ยิ่งง่ายขึ้นเท่านั้น
ตราบใดที่ชมรมกุหลาบทำภารกิจกำจัดสัตว์ประหลาดสำเร็จ ภารกิจของชมรมเปลวเพลิงเอ็กซ์ก็ไม่มีทางล้มเหลว
แต่ในมุมของชมรมกุหลาบ ยิ่งกองกำลังสนับสนุนไว้ใจได้มากเท่าไร แรงกดดันของพวกเธอก็ยิ่งน้อยลง
คราวนี้พวกเธอยอมร่วมมือกับทีมไร้ประสบการณ์ของชมรมเปลวเพลิงเอ็กซ์ ต้องบอกว่าหัวหน้าทีมมีหน้ามีตาไม่น้อยเลย
กู้ชิงเวยเตะกล่องอะลูมิเนียมผสมที่วางอยู่แทบเท้า ข้างในบรรจุกระบอกดินปืนไว้สิบกว่ากระบอก
เธอเดินเข้าไปตบไหล่เซี่ยซิงอวี่ “เตรียมลงจอด ทุกคนหยิบไปคนละกระบอก ผีเสื้อสวย ๆ พวกนั้นมีพิษทั้งนั้น!”
เสิ่นเจาหยุ่นเหลือบมองผีเสื้อนอกหน้าต่าง พวกมันมีพิษจริง ๆ ด้วย
สภาพแวดล้อมแบบนี้ไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับเธอ คนของชมรมกุหลาบสมกับที่ไว้ใจได้ ถึงกับเตรียมอาวุธให้ฝ่ายพวกเธอด้วย
เธอเดินเข้าไป ยกกระบอกดินปืนขึ้นพาดบ่า
หลี่เสวี่ยโม่เดินตามหลังเสิ่นเจาหยุ่นมา แล้วยกกระบอกดินปืนขึ้นมากอดไว้เช่นกัน
กู้ชิงเวยแบกกระบอกดินปืนไว้ แล้วยื่นให้ติงเฉิงยวี่ “ของนาย!”
“รบกวนเธออีกแล้ว” ติงเฉิงยวี่รับมา
จี้เสี่ยวตี๋มองกู้ชิงเวยที มองติงเฉิงยวี่ที มุมปากอดยกขึ้นไม่ได้
รอยย่นระหว่างคิ้วของเธอคลายออกจนหมด
พี่ชายของเธอกับพี่สาวของเสี่ยวเวยต่างก็เป็นสมาชิกกลุ่มแรก ๆ ของชมรมกุหลาบ
เธอเองก็มองเสี่ยวเวยเป็นน้องสาวมาตลอด
สมาชิกคนอื่น ๆ ของชมรมกุหลาบก็มองกู้ชิงเวยด้วยแววตาล้อเลียน
ทันใดนั้นยานอวกาศก็สั่นไหว ก่อนส่งเสียงคำรามสนั่นแล้วหยุดนิ่งไป ทะเลทรายสีเหลืองทอดเต็มนอกหน้าต่าง ผีเสื้อบินว่อน และมองเห็นเค้าโครงของเมืองที่อยู่ไม่ไกล
“เด็ก ๆ ไปกันเถอะ! อย่าปล่อยให้ผีเสื้อข้างนอกเข้ามาใกล้” จี้เสี่ยวตี๋ตบปุ่มสัมผัสของยานอวกาศ
ประตูยานเปิดลงมาพร้อมเสียงครืน จากนั้นเธอก็กระโดดออกไป
คนอื่น ๆ กระโดดตามลงไปติด ๆ