“ไม่ต้องหรอก ตอนนี้สมรรถภาพร่างกายของฉันอยู่ระดับ Sแล้ว” เสิ่นเจาหยุ่นเลื่อนนิ้วบนแผงควบคุมอย่างรวดเร็ว
กระสุนปืนใหญ่หลายลูกถูกยิงออกไปอีกครั้ง
“งั้นอยากกินอะไรไหม? น้ำหล่อเลี้ยงชีวิตรสบาร์บีคิว? รสช็อกโกแลต? สภาพที่นี่ตอนนี้แร้นแค้น แถมยังต้องแข่งกับเวลา รอจัดการทุกอย่างเสร็จแล้ว ฉันจะเตรียมโต๊ะอาหารเต็มชุดในตำนานให้เธอเอง”
คุณหวังตัวน้อยหยิบน้ำหล่อเลี้ยงชีวิตหลากสีออกมาเป็นแถว ราวกับเล่นกล
เสิ่นเจาหยุ่นเหลือบมอง แล้วคิดไปคิดมา สุดท้ายก็เลือกรสคลาสสิก “เอารสบาร์บีคิวแล้วกัน!”
เธอหันกลับไป บนจอขนาดใหญ่ในเมคา ทหารเมคาเดี่ยวสองนายกำลังห้อยตัวอยู่กับสัตว์ประหลาด รออยู่กลางอากาศ
เธอเชิดคางขึ้น นิ้วมือเลื่อนบนแท่นควบคุมอย่างรวดเร็ว
กระสุนปืนใหญ่หลายลูกยิงเข้าใส่สัตว์ประหลาดเหล่านั้นอย่างแม่นยำต่อเนื่องกัน
ส่วนคุณหวังตัวน้อยก็เปิดฝาแล้วยื่นให้เธออย่างกระตือรือร้น พอทำเสร็จยังไม่ต้องให้เสิ่นเจาหยุ่นเตือน เขาก็จัดวางน้ำแร่ไว้ให้เรียบร้อยด้วย
เสียงระเบิดดังต่อเนื่องไปทั่วเขตเหมือง
ตกบ่าย แม้แต่สมาชิกชมรมก็ออกมาจับสัตว์ประหลาดด้วย
สำหรับคนของเปลวเพลิงเอ็กซ์ มีเงินให้หาแต่ไม่หา ก็โง่เต็มที
ส่วนผู้รอดชีวิตจากชมรมกุหลาบ ภารกิจระดับ Sครั้งนี้คือการร่วมมือกันเป็นครั้งสุดท้ายกับสหายที่สละชีวิตไปแล้ว
พวกเธออยากทำภารกิจสุดท้ายนี้ให้สำเร็จ
ด้วยแรงกระตุ้นจากเงินทอง ใช้เวลาไม่ถึงวัน สัตว์ประหลาดทั่วเขตเหมืองก็ถูกกำจัดจนหมด
กลัวว่าจะมีเงินหล่น...แค่ก กลัวว่าจะมีสัตว์ประหลาดหลงเหลือมาคุกคามความปลอดภัยของชาวเหมือง คนของกองร้อย 302 จึงไถรางเหมืองที่ยังไม่ได้วางท่อให้ลึกลงไปถึงสิบเมตร