ฟางเยว่ได้ยินคำพูดของเธอก็ยอมแพ้โดยสมบูรณ์
เขาโบกมือ “ได้ๆ! งั้นฉันช่วยถอดฐานให้ นายไปประกอบเมคาก่อนเถอะ”
เสิ่นเจาหยุ่นปฏิเสธอีกครั้ง “ไม่ล่ะ ต้องเป็นฉันเอง ของพวกนี้มือสองมันเป็นของส่วนตัว” เธอหมายถึงแผงควบคุมเก่า ส่วนเธอยังต้องถอดมันออกมาทั้งชุด ถ่ายรูปแล้วเอาไปขายต่อออนไลน์
“นายนี่เทพจริงๆ!” คราวนี้เป็นจวงเยว่เจ๋อพูด
ช่วงนี้เขากำลังหาเงินโดยการขายของมือสองเพื่อระดมทุนดัดแปลงเมคา
แน่นอนว่าการดัดแปลงเมคายิ่งมีเงินมากเท่าไหร่ก็ยิ่งดี แต่มันก็ไม่ได้ถึงขั้นว่าเขาจะบ้าระห่ำขนาดเอาเศษเหล็กมาขาย
เสิ่นเจาหยุ่นยิ้มเห็นฟัน รับคำชมของจวงเยว่เจ๋ออย่างหน้าชื่นตาบาน
ฟางเยว่พูดอะไรไม่ออกแล้ว เพื่อให้เมคาตัวนี้เกิดมาได้เร็วที่สุด เขาถลกแขนเสื้อขึ้นแล้วช่วยเสิ่นเจาหยุ่นทำงานข้างๆ
ส่วนจวงเยว่เจ๋อที่ไม่อยากไปซ้อมคนเดียวและไม่มีอะไรทำ ก็เลยช่วยขนของไปด้วย
พวกเขาง่วนอยู่พักใหญ่กว่าจะเสร็จสิ้นการประกอบแผงควบคุมที่เสิ่นเจาหยุ่นสั่งทำพิเศษ
จวงเยว่เจ๋อมองแผงควบคุมรูปร่างประหลาดที่เปล่งแสงสีฟ้าตรงหน้า
เขาค่อนข้างงงๆ
เขาหันไปหาเสิ่นเจาหยุ่น “นี่มันไม่มีสัญลักษณ์บนปุ่มเลยสักปุ่ม แล้วตอนนั้นนายจะบังคับเมคายังไงล่ะ?”
เมคาของสหพันธ์ ตั้งแต่รุ่นเริ่มต้นศูนย์เป็นต้นมา ก็กำหนดตำแหน่งของแต่ละปุ่มตายตัว และแต่ละปุ่มก็มีสัญลักษณ์ระบุฟังก์ชันด้วย
เสิ่นเจาหยุ่นอธิบายว่า “แผงควบคุมนี้ไม่มีตำแหน่งปุ่มตายตัว ฉันจะทำตามพฤติกรรมการบังคับของฉัน ผสมท่าโจมตีต่อเนื่องที่ซับซ้อนให้เป็นปุ่มเดียว วิธีนี้จะช่วยฉันประหยัดแรงกายได้เยอะ”