“ห้องเก็บอาวุธที่หลี่หัวล้านเพิ่งเก็บได้เมื่อกี้มีมูลค่าตั้งห้าสิบล้านเหรียญดาราเชียวนะ! ฉันยังขาดห้องเก็บอาวุธอยู่อันหนึ่งด้วย!” เฮ่ออวิ๋นปินตะโกนจนคอแทบแตก
มีดที่แขนแทงใส่เมคาสีเหลืองตัวหนึ่งด้านหลังทันที
“ห้าสิบล้านเหรียญดารา?” หลี่เสวี่ยโม่ได้ยินดังนั้น กำปั้นที่เดิมกำลังจะชกไหล่เมคาตัวข้าง ๆ ก็เปลี่ยนเป้าหมายไปซัดท้องแทนทันควัน
สว่านกระแทกบนกำปั้นหมุนติ้ว เจาะเข้าไปในตัวเมคาอย่างรวดเร็ว จากนั้นกำปั้นก็แบออกแล้วควักห้องเก็บของสีดำออกมาจากข้างใน
เธอหันไปถามทหารเมคาเดี่ยวของกองร้อย 302 ที่อยู่ข้าง ๆ ว่า “อันนี้มีราคาห้าสิบล้านเหรียญดาราไหม?”
“ว้าว! นี่มันช่องเก็บของระดับท็อปในซีรีส์พั่วซวีที่ตระกูลซูเพิ่งเปิดตัวเมื่อปีที่แล้วนี่นา มูลค่าตั้งแปดสิบล้านเหรียญดารา! ให้ตายเถอะ ฉันเก็บเงินมาตั้งสองปียังไม่พอซื้อเลย” ทหารเมคาเดี่ยวคนนั้นอิจฉาจนดวงตาแทบกลายเป็นดวงดาว
หลี่เสวี่ยโม่ยกมุมปาก ก่อนเปลี่ยนไปหาอีกคนแล้วควักชิ้นส่วนต่อ
คุณหวังตัวน้อยมองภาพตรงหน้า พลางพูดผ่านจอสมองกลว่า “เสี่ยวอวิ๋น ไม่มีใครพาฉันขึ้นไปเลย! พวกนั้นกำลังรื้อเมคาฝ่ายตรงข้ามเก็บเศษซากกันเพลินจนไม่สนใจฉันแล้ว คนของกองร้อย 302 นี่ไม่รู้จักมารยาทกันสักคนหรือไง?”
“รอเดี๋ยว...ฉันจัดการเอง!” เสิ่นเจาหยุ่นหันไปมองพวกเจ้าของเหมือง “บอดี้การ์ดของพวกคุณกำลังกดกองร้อย 302 กับเพื่อนร่วมทีมของฉันอยู่ นอกจากค่าจ้างจัดการสัตว์ประหลาดแล้ว เดี๋ยวพวกคุณยังต้องจ่ายค่าซ่อมเมคา ค่าเสียหายทางจิตใจ ค่าขาดรายได้...”