“ได้ยินไหม? พวกคุณทำผิดกฎหมายแล้ว!” ทหารเดี่ยวจากกองร้อย 302 ที่อยู่หลังเฮ่ออวิ๋นปินเห็นคนอื่นรื้อชิ้นส่วน ก็พากันรื้อบ้าง
“บอกแล้วไงว่าอย่าสู้ต่อ พวกคุณกำลังทำร้ายทหารอยู่นะ!” จวงเยว่เจ๋อตื่นเต้นจนเข้าไปถอดชิ้นส่วนจากเมคาที่หลี่หัวล้านกดเอาไว้
ใต้เท้าเมคาของเขามีชิ้นส่วนวางกองอยู่หลายชิ้น
ไม่ใช่แค่เขา ข้างหลินชิง เซี่ยซิงอวี่ จูหยวนเหยา และหลี่เสวี่ยโม่ก็มีกองชิ้นส่วนเมคาวางอยู่เช่นกัน
หลังผ่านการฝึกจากการแข่งขันประลองบนเวทีของสถาบัน ความเร็วในการรื้อเมคาของพวกเขาก็เข้าขั้นชำนาญไร้เทียมทาน
ทหารเดี่ยวทั้งกองร้อย 302 เห็นแล้วอดละอายใจไม่ได้
จากนั้นก็ถือโอกาสรื้อเมคาของบอดี้การ์ดที่ยังขัดขืนอีกหลายตัว
เมคาของบอดี้การ์ดคนหนึ่งถูกถอดจนแทบเหลือแต่เปลือก เขาร้องอย่างอัดอั้นว่า “พวกคุณต่างหากที่บุกโจมตีอาคารคณะกรรมการแร่ก่อน!”
“คุณเข้าใจผิดแล้ว คนที่โจมตีพวกคุณก่อนคือเจ้าหนี้ของพวกคุณ เธอไม่ได้อยู่กองร้อย 302 ต่างหากที่พวกคุณไล่ตามพวกเรามาก่อน” เฮ่ออวิ๋นปินพูดเสียงเรียบ
“พวกคุณไม่ได้อยู่ฝ่ายเดียวกันเหรอ?” บอดี้การ์ดคนนั้นอึ้งไปเลย
“ตอนทวงเงินก็พวกเดียวกัน แต่ตอนตีกันไม่ใช่” หลี่เสวี่ยโม่กำลังจัดของที่ยึดมาได้
ของพวกนี้เธออุตส่าห์ลงแรงแย่งชิงมา ถ้าตีกันถือว่าเป็นพวกเดียวกัน ของที่ยึดมาได้คงต้องแบ่งให้กองร้อย 302 ด้วย
“พรวด!” บอดี้การ์ดคนหนึ่งโกรธจนแทบกระอักเลือด
“ไปเรียกคนมาคุมพวกเขาสักสองสามคน” เฮ่ออวิ๋นปินหันไปมองถงอวี่เฉียวที่อยู่ไม่ไกล “เมื่อกี้ถือว่าเราป้องกันตัวนะ อัดคลิปไว้แล้วใช่ไหม? กลับไปเบื้องบนอาจสั่งให้เขียนรายงานสำนึกผิด เราจะยอมรับไม่ได้เด็ดขาด!”
