ดาบยาวของเมคาสีทองฟันกลางอากาศเป็นรูปกากบาท
จงเจิ้งหงเอ่ยเสียงกังวานว่า:
“ขอสาบานต่อราชาแห่งเมคา—
เกียรติแห่งหัวใจเหล็กกล้า จะไม่ใช้เล่ห์เหลี่ยมเพื่อชัยชนะ
คำปฏิญาณดาบหัก เมื่อเมคาศัตรูหมดสภาพ ให้หยุดยิง ไม่สังหารผู้ขับขี่ในห้องนักบิน
หลักฐานแห่งเกียรติยศ ชนะแล้วไม่หยามผู้แพ้ พ่ายแล้วไม่กล่าวร้ายเกียรติของผู้ชนะ
ความเมตตาต่อผู้พ่ายแพ้ ผู้แพ้ไม่ยอมจำนน เมคาไม่มีความแค้นข้ามรุ่น”
เมคาสีน้ำเงินยกมือขวาขึ้นแตะอก แล้วกล่าวตามคำของจงเจิ้งหงเมื่อครู่
มุมปากของเสิ่นเจาหยุ่นกระตุกอีกครั้ง ก่อนหันไปถามหลี่เสวี่ยโม่ “นี่มันอะไรกันเนี่ย?”
ถ้านับตามคำสาบานที่พวกเขาเพิ่งท่อง เธอก็ทำผิดครบทุกข้อเลยน่ะสิ
เมคาศัตรูหมดสภาพแล้วต้องหยุดยิง? เป็นไปได้ที่ไหนกัน!
เธอนี่แหละอาศัยวิธีนี้กอบโกยทุนก้อนแรกตอนเริ่มสร้างกิจการ!
หลี่เสวี่ยโม่ส่ายหน้า “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน! ฉันก็เรียนรู้มาจากเธอนี่แหละ”
เธอลูบกระดุมเมคาที่ซ่อนอยู่ตรงอก
ข้างในนอกจากเมคาของเธอแล้ว ยังมีช่องเก็บแหล่งพลังงานที่เพิ่งถอดมาจากเมคาของคู่แข่งด้วย!
“หลักคำสอนหัวใจเหล็กกล้าไง! ไม่เคยได้ยินเหรอ... เอ่อ... เธอไม่เคยได้ยินจริง ๆ ด้วย”
จวงเยว่เจ๋อนึกย้อนถึงการแข่งขันหลายครั้งของเสี่ยวอวิ๋น แล้วพบว่าไม่มีคู่แข่งคนไหนที่เคยท่องคำสาบานให้เธอฟังเลยสักคน
เซี่ยซิงอวี่เองก็มองเสิ่นเจาหยุ่นอย่างประหลาดใจ