“เว่ยเหมิง!” ติงเว่ยเหนียนตะโกนเตือนเสียงดัง
ตอนนี้ทุกคนเพิ่งจะรวมกำลังโจมตีไปที่สถาบันสหพันธ์ที่หนึ่งได้ทั้งที เธอช่วยเงียบสักแป๊บไม่ได้หรือไง!
“อ้อ!” ติงเว่ยเหมิงรีบหุบปาก
ที่จริงพูดจบเธอก็เสียใจแล้ว
แต่ก็ช่วยไม่ได้ เมื่อครู่ถูกคนจากสถาบันจักรวรรดิรุมอัดจนเจ็บแทบตาย จะให้ไม่สนใจคนที่ลงมือกับตัวเองก็คงยาก
“ถึงสถาบันจักรวรรดิจะเหลือแค่สองคน ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของสถาบันร่วมไซ่หานอย่างพวกแกหรอก!”
ซูฉีอู๋ด่ากลับอย่างทั้งอับอายทั้งโมโห
จ้าวจงอวี่ไม่พูดสักคำ บังคับเมคาพุ่งเข้าใส่เมคาโฆษณาสีขาวแล้ว
ช่างหัวไปก่อนว่าบรรพบุรุษหมายเลข 01 เป็นใคร เขาจะล้างแค้น!
เพราะบรรพบุรุษคนนี้ ขาของยมทูตจึงกลายเป็นมุกประจำสหพันธ์มาตลอดครึ่งเดือน
และพอพูดถึงขาของยมทูต ก็เลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องสาธยายชื่อเจ้าตัวด้วย...
สถาบันจักรวรรดิกับวิทยาลัยอังโกลัวที่ก่อนหน้านี้สู้กันอย่างสูสี กลับสามัคคีกันขึ้นมาเพราะเสิ่นเจาหยุ่นปรากฏตัว
เมคาทั้งเจ็ดเครื่องพุ่งเข้าใส่เสิ่นเจาหยุ่นพร้อมกัน
“โห! ทุกคนต้อนรับกันอบอุ่นขนาดนี้เลยเหรอ!”
เสิ่นเจาหยุ่นสวมอุปกรณ์ควบคุมพลังจิตไว้ที่มือข้างหนึ่ง ส่วนอีกข้างขยับไล้ไปบนแผงควบคุมราวกับผีเสื้อโบยบิน
มีดกากบาทของเมคาโฆษณาสีขาวดีดออกมา ขัดขาเมคาเครื่องหนึ่งที่โจมตีจากทางซ้ายไว้ได้
เมคาอีกเครื่องจากทางขวายกดาบฟันเข้ามา
หลี่จิ่นเซวียนมองเมคาโฆษณาสีขาวที่ถูกล้อมไว้ พลันลุกขึ้นยืนอย่างตื่นเต้น “แกจบเห่แล้ว! วันนี้ฉันต้องจับแกออกมาให้ได้!”
“ใครใช้ให้พวกแกทำร้ายบรรพบุรุษ! ใครใช้ให้รุมเธอ!”
ลู่ทิงหลานคำรามลั่น ตบแผงควบคุมทีเดียว เมคาก็พุ่งเฉียงออกไป
เสิ่นเจาหยุ่นเคาะแผงควบคุม โล่แสงบนตัวเมคาสว่างขึ้น สกัดดาบหลายเล่มที่แทงเข้ามาพร้อมกันได้พอดี