[พรุ่งนี้ก็ยังเหมือนเดิม: อ๊ากกก... บรรพบุรุษ! บรรพบุรุษของบ้านฉันเอง!]
[ถ้อยคำหมอกW: โฮก! ตามหากันแทบแย่ ที่แท้บรรพบุรุษของบ้านฉันก็อยู่ในสนามแข่งมาตั้งนานแล้ว!]
[จักรพรรดิฟันฉับแห่งเมืองไห่: มีบรรพบุรุษแล้ว ดาราจักรชายขอบก็ผงาด! สถาบันสหพันธ์ที่หนึ่งก็ผงาด!]
[พิคาชู: ไม่! บรรพบุรุษของบ้านฉันไม่ได้ชวนให้คนอยากซัดขนาดนั้นสักหน่อย ฉันไปดูอีกฝั่งดีกว่า เหมือนพายุแม่เหล็กไฟฟ้ากำลังจะมาแล้ว!]
......
อีกด้านหนึ่ง ลิลี่ เฮย์สหลบปืนใหญ่แสงสิบลูกที่พุ่งเข้ามาตอนแรกได้เจ็ดลูก แต่อีกสามลูกก็ยังระเบิดใส่หัวเข่าของปีศาจทะเล
เธอหันกลับไปมอง ด้านหลังมีปืนใหญ่แสงอีกเจ็ดแปดลูกพุ่งตามมาติด ๆ
เธอสบถลั่นว่า “ให้ตายสิ! ยังมาอีกเหรอ?”
เธอบังคับเมคาขยับไปทางซ้าย แต่เพราะสนามแม่เหล็ก เมคาของเธอจึงเหมือนถูกแรงบางอย่างดึงรั้งไว้
เธอมองตึกทรงโค้งครึ่งหน้าอยู่ไกล ๆ อย่างตื่นตระหนก วัสดุแม่เหล็กบนตัวตึกที่ตกแต่งให้ดูเหมือนเส้นผมพลันถูกพัดปลิวไปด้านหลังทีละเส้น
ราวกับเส้นผมของสาวงามถูกสายลมพัดให้ปลิว เส้นผมสีดำแหวกออก เผยให้เห็นรูปหน้าชัดเจนยิ่งขึ้น
เส้นผมบ้าบออะไรกัน นั่นมันทิศทางที่พายุแม่เหล็กไฟฟ้ากำลังปั่นป่วนต่างหาก!
ลิลี่ เฮย์สตบแผงควบคุมอย่างหัวเสีย
ไม่ทันแล้ว!
ปืนใหญ่แสงที่ไล่ตามมาจากด้านหลังก็ถูกสนามแม่เหล็กดึงให้เปลี่ยนทิศไปห้าลูก ก่อนจะพุ่งชนเมคาปีศาจทะเลที่กำลังถูกดึงรั้งอยู่พอดี