“ส่งมาให้ฉันสิ เดี๋ยวฉันเพิ่มช่องทางติดต่อไว้ พอช่วงนี้ยุ่ง ๆ ผ่านไปแล้วจะเลี้ยงข้าวนะ” คุณหวังตัวน้อยมองโบรกเกอร์จางตาเป็นประกาย
“ไสหัวไป ๆ ๆ... รอดูเถอะ ฉันจะไปหาพวกแก!” หานเวยคำรามลั่นอีกครั้ง
“พรืด!” ใครบางคนหลุดหัวเราะออกมา
“หานเวย ใจเย็นก่อน!” เสิ่นเจาหยุ่นใช้นิ้วเคาะโซฟาเป็นจังหวะ “สามวัน ฉันให้เวลาอีกสามวัน นายปรับระบบให้เรียบร้อยได้ไหม?”
“สามวันพอแน่! ถ้าสามวันยังไม่ได้... ฉัน... ฉันก็ไม่ต้องให้พวกคุณจ้างกองทัพน้ำกับทนายให้แล้ว!” หานเวยชะงักไปครู่หนึ่ง แต่สุดท้ายก็พูดจนจบ
เสิ่นเจาหยุ่นพยักหน้า หากต้องปล่อยระบบที่อาจเป็นอันตรายต่อความปลอดภัยของผู้ใช้ออกมาเพียงเพื่อแย่งกระแส เธอยอมทิ้งกระแสรอบนี้เสียดีกว่า
“อีกสามวันกระแสอัปเดตถ้วยชิงอวี่ก็คงซาลงแล้ว...” คุณหวังตัวน้อยลังเลเล็กน้อย
“ไม่หรอก กระแสไม่เพียงไม่ซาลง แต่ยังจะยิ่งโหมต่อเนื่องด้วย” เสิ่นเจาหยุ่นลุกขึ้น มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย “คำโฆษณาก็คือ... นับถอยหลังผลิตภัณฑ์ใหม่ แล้วแปะรูปคู่แฝดนิพพาน!”
“ให้ตายสิ! หลอกขายของคนละอย่างชัด ๆ! สุดท้ายของที่วางขายไม่ใช่คู่แฝดนิพพาน แต่เป็นระบบ Z1.0... เธอนี่หาเรื่องโดนด่าแท้ ๆ” โบรกเกอร์จางเบิกตาโต
“ฉันขาดคนด่าหรือไง? คิดว่าฉันเคยกลัวโดนด่าเหรอ?” เสิ่นเจาหยุ่นเลิกคิ้ว มองโบรกเกอร์จางอย่างเหนือกว่า “ที่ฉันมีแฟนคลับตั้งเยอะแยะ ไม่ใช่เพราะโดนด่าในงานแข่งถ้วยชิงอวี่จนดังหรือไง?”