เสิ่นเจาหยุ่นจ้องไอดีของปากกาโฟตอนอยู่หลายครั้ง ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกคุ้นตา
อาจารย์เหยียนจื่อกวงหรือเปล่านะ?
ขณะเดียวกัน เหยียนจื่อกวงที่เสิ่นเจาหยุ่นนึกถึงกำลังนั่งอยู่บนโซฟาในมุมพักผ่อนของสถาบันวิจัย ตรงหน้าเขามีหน้าต่างจากจอสมองกลฉายขึ้นมาถึง 15 ช่อง แต่ละช่องกำลังเปิดศึกด่ากันอยู่
[เจ้าตูบของบรรพบุรุษ: @ปากกาโฟตอนรักบรรพบุรุษที่สุด อาจารย์กวง มีชาวเน็ตด่าบรรพบุรุษ คำศัพท์เฉพาะสาขาการผลิตเมคาเยอะเกินไป ผมเถียงเขาไม่ไหว ต้องรบกวนอาจารย์ลงสนามแล้วครับ]
[คาปูชิคคิค: @ปากกาโฟตอนรักบรรพบุรุษที่สุด ทางนี้ก็มีเหมือนกัน]
[ไป๋เย่เย่เย่: @ปากกาโฟตอนรักบรรพบุรุษที่สุด เหมือนฉันจะไปปะทะกับคนของวิทยาลัยอังโกลัวเข้าแล้ว เถียงไม่ชนะเลย]
[ปากกาโฟตอนรักบรรพบุรุษที่สุด: ส่งลิงก์มาทั้งหมดเลย!]
......
ลิงก์ที่ได้รับมาพร้อมกันมีมากเกินไป หน้าต่างบนจอสมองกลตรงหน้าเหยียนจื่อกวงจึงเพิ่มขึ้นมาอีกหลายช่อง
เขาตั้งท่าพร้อมรบ หยิบเอาความมุ่งมั่นตอนทำงานวิจัยมาใช้ มือทั้งสองข้างขยับว่อนราวกับมีหนวดปลาหมึกแปดเส้น
[ปากกาโฟตอนรักบรรพบุรุษที่สุด: ระบบก้าวข้ามระดับเป็นงานเย็บปะติดปะต่อ? ไม่มีนวัตกรรม? แนะนำให้คุณทำความเข้าใจความแตกต่างระหว่าง “การออกแบบแบบแยกส่วน” กับ “การจับโน่นผสมนี่” ก่อนนะครับ โครงสร้างเมคาของระบบก้าวข้ามระดับพัฒนามาจากรุ่นเริ่มต้นศูนย์ ถ้าคุณคิดว่าการเรียนแบบรุ่นเริ่มต้นศูนย์คือการลอกเลียน งั้นก็ไปด่าตระกูลซูก่อนเลยครับ!]
[ปากกาโฟตอนรักบรรพบุรุษที่สุด: นักวิจัยของจู่จงล้วนมาจากตระกูลซู ขโมยเทคโนโลยีตระกูลซูงั้นเหรอ? รบกวนคุณทำความเข้าใจความแตกต่างระหว่าง “เทคโนโลยี” กับ “ความคิดสร้างสรรค์” ก่อนนะครับ