“ถ้าต้องปะทะกับคนจากสถาบันจักรวรรดิ แล้วเป็นพวกยึดมั่นในหลักการเหมือนกัน นายจะออมมือให้ไหม?” จวงเยว่เจ๋อถามขึ้นเช่นกัน
“ออมมือบ้าอะไร! ฉันเลิกเชื่อเรื่องหลักการนั่นไปนานแล้ว” ติงฉีซิวยังคงถลึงตาใส่คนอื่น แต่คนที่ต้องถลึงตาใส่มีเยอะเกินไป เขามีตาแค่คู่เดียว จะถลึงให้ทั่วถึงได้ยังไง
เฝิงก่วงเป็นคนแรกที่ร้องขึ้นมา “ฉันไม่เชื่อหรอก!”
“เมื่อก่อนนายถึงกับท้าดวลคนทั้งโรงเรียนเพราะหลักการเลยนะ!” จ้าวหลิงเสริม
“ช่างเถอะ รอดูว่าใครโดนซัดร่วงจากสนามก่อน แล้วฉันค่อยลงแข่งก็แล้วกัน!”
พอถูกขุดเรื่องน่าอายสมัยก่อนขึ้นมาอีก ติงฉีซิวก็เลิกพยายามโน้มน้าวคนพวกนี้ไปเลย
ก็ใครใช้ให้ภาพลักษณ์ที่เขาเคยยึดมั่นในหลักการฝังรากลึกอยู่ในใจทุกคนขนาดนั้นล่ะ
การแข่งขันรอบนี้ บางทีอาจมีคนถูกหามเมคาลงจากสนามตั้งแต่ไม่กี่นาทีแรกก็ได้
ยังไงเขาก็ไม่รีบร้อน!
