“ทดสอบระบบควบคุมแซดวันจุดศูนย์ของเมคาคู่หรือยัง? ระบบ Z1.0 ของคู่แฝดนิพพานใช้งานได้ปกติไหม?” หานเวยมองเวลาบนหน้าจอ แล้วตบแก้มตัวเองเบา ๆ ปลุกใจให้ตื่นตัวขึ้นอีกหน่อย
“ไม่มีปัญหา!” เซี่ยไป๋พยักหน้า
“แล้วฟังก์ชันใหม่ที่เพิ่มเข้ามา วิธีส่งข้อความระหว่างเมคาพลังจิตด้วยกันเป็นยังไงบ้าง?”
“ส่งข้อมูลระยะไกลได้ครับ ถึงจะแยกไม่ออกว่าส่งถึงเครื่องไหน แต่ตอนนี้มีเมคาเข้าร่วมแค่สองเครื่อง ยังไม่จำเป็นต้องแยกปลายทาง” เซี่ยไป๋พูดจบก็ยิ้มออกมา
ที่จริงฟังก์ชันนี้เริ่มพัฒนามาตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้ว นี่ก็เป็นเหตุผลที่บรรพบุรุษยืนกรานให้เมคาของเซี่ยซิงอวี่เปลี่ยนมาใช้พลังจิต
ถึงจะใช้ฟังก์ชันนี้อย่างเปิดเผยไม่ได้เพราะต้องเก็บเป็นความลับ แต่ก็เอามาเป็นอาวุธลับในการแข่งขันครั้งนี้ได้เหมือนกัน
“ฝั่งพวกเธอทดสอบสภาพจิตใจของบรรพบุรุษตอนขับเมคาพลังจิตหรือยัง?” หานเวยตะโกนถามไปทางโจวซินถาง
“พวกเราทดสอบต่อเนื่องสามชั่วโมงแล้ว...พลังงานเมคาหมดเกลี้ยง แต่พลังจิตของบรรพบุรุษยังไม่มีปัญหา ต่อไปไม่ต้องทดสอบเรื่องนี้กับเธอแล้ว เสียเวลา!” โจวซินถางเช็ดหน้า
หลังปรับแต่งเครื่องทดลองอยู่เรื่อย ๆ ตอนนี้คนอย่างหัวหน้าทีมติงก็ทนได้ถึงหนึ่งชั่วโมงครึ่งแล้ว
เวลาที่ทนได้ถือว่าเทียบชั้นกับเมคาควบคุมด้วยมือแบบดั้งเดิมได้แล้ว
แต่พอเอาไปเทียบกับบรรพบุรุษ ก็ยังโดนทิ้งห่างอยู่ดี
“ฮ่า ๆ...มิน่าถึงได้รีดฉันซะเกลี้ยงเลย!” หานเวยกลั้นหัวเราะไม่อยู่
เขาตบเอวตัวเองเบา ๆ ตั้งแต่สถาบันวิจัยก่อตั้งขึ้น เขาก็ผอมลงเฉลี่ยสัปดาห์ละหนึ่งกิโลกรัม