คุณย่าบ้านฉันแสบไม่เบา

ตอนที่ 145 พิทักษ์ความยุติธรรมในโลกมนุษย์

8 นาที· 1.8K คำ

ไม่มีผู้ใดเห็นกับตาว่าเขาบุกเข้าไปก่อเหตุในเรือน สิ่งที่คนยามเห็นก็เป็นเพียงเงาร่างเลือนราง จึงนับเป็นหลักฐานยืนยันไม่ได้ อีกทั้งไม่พบอาวุธที่ใช้ก่อเหตุ ไม่มีคราบเลือดของเถ้าแก่หลิว เครื่องประทินโฉมในร้าน หรือดินเฉพาะของลานเรือนติดอยู่บนเสื้อผ้าและรองเท้าของเฉียนเอ้อร์ และยังไม่มีรอยเท้าเฉพาะที่ผูกมัดเขาไว้กับสถานที่เกิดเหตุอย่างแน่นหนา

ผู้ว่าการเมืองก้มลงตรวจสอบแท่งเงินหักกับปิ่นเงินชุบทองด้วยตนเอง

แท่งเงินล้วนเป็นแบบที่ใช้กันทั่วไปในท้องตลาด ไม่มีเครื่องหมายพิเศษ จึงยากจะสืบย้อนที่มา ส่วนปิ่นเงินแม้เป็นของเก่าของตระกูลหลิว แต่เฉียนเอ้อร์ยืนกรานว่าเก็บได้มา เพียงคำยืนยันจากผู้เสียหายยังไม่อาจใช้ตัดสินว่าเขาลักขโมย

เวลาค่อย ๆ ผ่านไป บรรยากาศในศาลาว่าการเคร่งขรึมหนักอึ้ง

เด็ก ๆ ที่นั่งฟังต่างกลั้นหายใจ ในสายตาพวกเขา เฉียนเอ้อร์หน้าตาดุดัน มองปราดเดียวก็รู้ว่าไม่ใช่คนดี ย่อมเป็นตัวการอย่างไม่ต้องสงสัย พวกเขาไม่เข้าใจว่าเหตุใดผู้ว่าการเมืองจึงยังไม่ตัดสินโทษและลงทัณฑ์เสียที

ผ่านไปเนิ่นนาน ผู้ว่าการศาลเมืองหลวงทอดถอนใจช้า ๆ สายตากวาดผ่านเฉียนเอ้อร์ซึ่งซ่อนแววหวังรอดไว้ในดวงตา ก่อนจะมองเถ้าแก่หลิวที่เต็มไปด้วยความคับแค้นและไม่ยินยอม น้ำเสียงอับจนหนทาง ทว่าถ้อยคำแต่ละคำหนักแน่นกังวาน

“กฎหมายแผ่นดินเข้มงวด การตัดสินคดีต้องยึดหลักฐานจริงเป็นสำคัญ มิใช่เร่งตัดสิน หากแต่ต้องไม่ให้ผู้ใดถูกปรักปรำ

ครั้งนี้เถ้าแก่หลิวถูกลักทรัพย์และได้รับบาดเจ็บ เป็นเรื่องจริง ทรัพย์สินที่หายไปปรากฏอยู่กับเฉียนเอ้อร์ ก็เป็นเรื่องจริงเช่นกัน

ทว่าเฉียนเอ้อร์ยืนกรานว่าของกลางเป็นสิ่งที่เก็บได้ หลักฐานประกอบทั้งหมดในยามนี้ล้วนเป็นเพียงพยานแวดล้อม ไม่มีหลักฐานชัดแจ้งแม้แต่ชิ้นเดียวที่ยืนยันได้ว่าเฉียนเอ้อร์คือผู้บุกเข้าเรือน ก่อเหตุทำร้ายคนและปล้นทรัพย์เมื่อคืนวาน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป