บทที่ 35 บุตรีอนุอู่ซื่ออิง
อู่ซื่ออิงเป็นบุตรสาวเพียงคนเดียวของอู่อันโหว เกิดจากเฉินหนานเซียงอนุภรรยา นางแต่งให้จ้วงเหยียน บุตรชายคนที่สามซึ่งเกิดจากภรรยาเอกแห่งจวนโหวเซวียนผิงเป็นภรรยา เผลอประเดี๋ยวเดียวก็ผ่านมาสี่ปีแล้ว
ตลอดสี่ปีที่ผ่านมา นางระมัดระวังตัวอยู่เสมอ ปรนนิบัติพ่อแม่สามี จัดการงานในเรือน ไม่เคยกล้าบกพร่องแม้แต่น้อย ทั้งยังอ่อนโยนเอาใจใส่จ้วงเหยียนผู้เป็นสามี คำนึงถึงเขาเป็นอันดับแรกในทุกเรื่อง
ทว่าจนแล้วจนรอด ท้องของนางก็ยังไม่มีวี่แวว
การไร้บุตรจึงกลายเป็นรอยร้าวแรกที่ทำให้นางยืนหยัดในจวนโหวเซวียนผิงได้อย่างไม่มั่นคง
ยามนี้ฮูหยินโหวหลิ่วซื่อเป็นผู้ดูแลจวนโหวเซวียนผิง นางผู้นี้เข้มงวดและปากร้าย ให้ความสำคัญกับทายาทและชาติกำเนิดเป็นที่สุด
จ้วงเหยียนสามีของอู่ซื่ออิงเป็นบุตรชายคนที่สามซึ่งเกิดจากภรรยาเอกแห่งจวนโหว ทั้งบุ๋นก็ไม่เอาไหน บู๊ก็ไม่เอาถ่าน นิสัยอ่อนแอไร้ความคิดของตนเอง ไม่ว่าเรื่องใดล้วนฟังคำมารดากับพี่สะใภ้ใหญ่
พี่สะใภ้ใหญ่หลิ่วอวี้หรูเป็นภรรยาเอกของจ้วงหมิง ซื่อจื่อแห่งจวนโหว ทั้งยังเป็นญาติใกล้ชิดร่วมตระกูลกับฮูหยินโหวหลิ่วซื่อ นางฉลาดหลักแหลมและเด็ดขาดมาแต่ไหนแต่ไร กุมอำนาจจัดการงานในเรือนของจวนโหวไว้ในมือ
หลิ่วอวี้หรูมีน้องสาวต่างมารดาคนหนึ่งชื่อหลิ่วอวี้เหยา นางมักมาอาศัยอยู่ที่จวนโหวเซวียนผิงเป็นครั้งคราว หลิ่วอวี้เหยาปากหวาน รู้จักวางตัว มักทำให้ฮูหยินโหวยิ้มแย้มเบิกบาน ฮูหยินโหวย่อมชอบให้นางอยู่เป็นเพื่อนแก้เหงา
เมื่อเวลาผ่านไป หลิ่วอวี้เหยาก็ทำตัวราวกับจวนโหวเซวียนผิงเป็นบ้านของตน เข้าออกได้โดยไร้ข้อจำกัด บ่าวไพร่ในจวนโหวยังให้ความเคารพนางยิ่งกว่าอู่ซื่ออิงเสียอีก
หลิ่วอวี้เหยามีท่าทางบอบบาง คิ้วตาโค้งงาม เชี่ยวชาญการออดอ้อนและแสร้งทำตัวอ่อนแอ ปกตินางเรียก “พี่สะใภ้สาม” ด้วยน้ำเสียงสนิทสนม ทว่าลับหลังกลับลอบคบชู้กับจ้วงเหยียนมานานแล้ว