ชายร่างสูงเป็นฝ่ายเปิดฉากก่อน เขาใช้ท่าหลอกต่อเนื่องบีบให้จูเชวี่ยปรับจุดศูนย์ถ่วง ส่วนชายเคราเฟิ้มค่อย ๆ เคลื่อนวนไปมาอย่างงูพิษ รอให้จูเชวี่ยเผยช่องโหว่
จูเชวี่ยไม่ขยับ
เขาแบกหลินข่ายไว้บนหลัง ยืนนิ่งอยู่กับที่ ดวงตาสงบนิ่งจับจ้องชายร่างสูงเบื้องหน้าที่เดินวนไปมา ทำท่าข่มขวัญอย่างลวง ๆ ขณะเดียวกันก็ใช้หางตาจับการเคลื่อนไหวของชายเคราเฟิ้มทางปีกข้าง
ลมหายใจของเขาไม่ถี่ขึ้น จุดศูนย์ถ่วงไม่เอนเอียง แม้แต่หัวไหล่ก็แทบไม่ไหวติง ราวกับศิลาก้อนหนึ่งที่ฝังแน่นอยู่บนพื้น ต่อให้คลื่นสองสายซัดกระหน่ำ ก็ยังไม่สะเทือน
ชายร่างสูงเบื้องหน้าเปิดฉากหลอกติดต่อกันสามครั้ง จูเชวี่ยไม่แม้แต่จะกะพริบตา
ชายเคราเฟิ้มทางปีกข้างอ้อมไปยังด้านหลังเยื้องข้างของจูเชวี่ย คิดว่าตนพบมุมโจมตีที่ไร้ที่ติแล้ว จึงพุ่งเข้าใส่อย่างฉับพลัน
ชั่วขณะที่เขาพุ่งเข้ามา ในที่สุดจูเชวี่ยก็ขยับ
เขาไม่ได้ถอยหลบหรือพุ่งเข้าใส่ หากแต่ก้าวเฉียงไปด้านหน้า แม้เป็นเพียงก้าวสั้น ๆ แต่แม่นยำยิ่งนัก พอดีหลุดพ้นจากระยะโจมตีของชายเคราเฟิ้ม ทั้งยังพาตัวเองไปอยู่ตรงหน้าชายร่างสูง
ชายร่างสูงไม่คิดว่าเขาจะเป็นฝ่ายเข้าประชิด จึงยื่นมือไปคว้าหลินข่ายบนหลังจูเชวี่ยตามสัญชาตญาณ ทว่าชั่วขณะที่ลงมือก็ช้าไปครึ่งจังหวะแล้ว
จูเชวี่ยเบี่ยงตัวเล็กน้อยขณะที่อีกฝ่ายยื่นมือ หลินข่ายยื่นมือออกไปตามจังหวะ กระตุกผ้าคาดเอวของเด็กน้อยบนหลังชายร่างสูงเบา ๆ แล้วกำผ้าผืนนั้นไว้แน่น