เบื้องหน้าแท่นมอบรางวัล ปูพรมแดงเต็มพื้น แพรหลากสีปลิวไสว
ขุนนางผู้ขานนามถือบัญชีรายชื่อไว้ในมือ เรียกชื่อผู้ได้รับรางวัลทีละคน เด็ก ๆ ที่ได้อันดับต่างทยอยขึ้นเวที รับเกียรติยศของตนจากมือขุนนางต้าหยง
รูปแบบของประกาศนียบัตรรางวัลเป็นผลงานที่ฉีหลินออกแบบด้วยตนเอง ตัวปกทำจากแผ่นไม้บาง ๆ ขัดจนเรียบมน มุมทั้งสี่ขัดจนโค้งมนลื่นมือ เคลือบเงาไว้ชั้นหนึ่ง เปล่งประกายอ่อนโยน
ด้านบนสลักอักษรตราประทับเก้าชั้นว่า “ประกาศนียบัตรรางวัลงานแข่งขันกีฬาสำหรับเด็กเล็กแห่งเมืองหยงจิง” รอบตัวอักษรล้อมด้วยลวดลายเมฆมงคลจาง ๆ
เมื่อเปิดปกไม้ ด้านในฝังแผ่นกระดาษแข็งเนื้อหนา แผ่นกระดาษออกเหลืองเล็กน้อย สัมผัสเหนียวแน่น รอบขอบพิมพ์ลายดอกบัวพันกิ่งแบบดั้งเดิม ตรงกลางเขียนประเภทการแข่งขันและอันดับด้วยอักษรบรรจง ที่มุมลงนามมีพระนามลายพระหัตถ์ของฮ่องเต้ตัวใหญ่ และตราประทับสีแดงสดของกรมพิธีการ
ครั้นถึงช่วงมอบรางวัลการแข่งขันคณิตศาสตร์ ขุนนางผู้ขานนามก็ประกาศเสียงดังว่า “การแข่งขันคณิตศาสตร์ อันดับสาม เฉียนเย่หยางแห่งอำเภอเซวียนสุ่ย อันดับสอง หวังสือเอ้อร์แห่งตรอกจวีเสียน อันดับหนึ่ง ผานจี้อันแห่งตรอกจวีเสียน!”
หวังสือเอ้อร์จูงผานจี้อันที่เดินสลับแขนขาสองข้างออกมาจากแถว เชิดอกน้อย ๆ และแหงนศีรษะเล็ก ๆ อย่างผู้ชนะ ก่อนกระโดดขึ้นเวทีไปสองก้าว
เขาขึ้นไปยืนบนขั้นของอันดับหนึ่งก่อนชั่วครู่ เพื่อสัมผัสความสูงที่แตกต่างระหว่างอันดับหนึ่งกับอันดับสอง จากนั้นช่วยจัดชายเสื้อและเส้นผมของผานจี้อันให้เรียบร้อย แล้วจึงไปยืนประจำตำแหน่งอันดับสองของตน
ผู้รับหน้าที่มอบรางวัลรายการนี้คือเสนาบดีกรมคลัง
เสนาบดีกรมคลังก็เพิ่งรับหน้าที่เช่นนี้เป็นครั้งแรก เขาคิดในใจว่า การแข่งขันที่เด็ก ๆ เล่นสนุกกัน กลับให้ขุนนางชั้นสองของราชสำนักมามอบรางวัลด้วยตนเอง นับว่าให้เกียรติอย่างเต็มที่ เด็ก ๆ เหล่านี้ช่างมีวาสนา ต้องขอบคุณฮูหยินผู้เฒ่าอู่กันทั้งนั้น