“คงต้องหาช่างฝีมือมาทำประตูใหม่สักบานแล้ว”
โชคดีที่อาหมานยังมีเงินติดมืออยู่บ้าง แถมวันนี้ตู้หงเลี่ยยังให้เงินเพิ่มมาอีกหน่อย น่าจะพอเอาไปทำประตูสักบานได้กระมัง
พวกเขาอยู่แถบชายขอบสุดของอำเภอหย่งอัน รอบด้านมีแต่บ้านชั้นเดียวหลังเตี้ย ๆ มีเพียงลานบ้านแห่งนี้ที่กว้างกว่าที่อื่นเล็กน้อย และยังมีห้องใต้หลังคาอยู่ด้านหลังด้วย
ได้ยินคนแถวนี้บอกว่า เดิมทีลานบ้านแห่งนี้เป็นที่พำนักของผู้ดีท้องถิ่นคนหนึ่ง แต่ภายหลังผู้ดีคนนั้นไม่รู้ไปล่วงเกินใครเข้า จึงถูกคนสังหารยกครัว
หลังจากนั้นบ้านหลังนี้ก็ถูกทิ้งร้าง จนกระทั่งต่อมามีขุนนางต้องโทษทยอยถูกเนรเทศมาที่นี่ บ้านหลังนี้จึงได้รับการเก็บกวาดให้พวกเขาใช้
ที่จริงวันนี้อาหมานยังแวะไปร้านเสื้อผ้าสำเร็จด้วย เสื้อผ้าสำเร็จรูปชุดที่คุณภาพดีหน่อยต้องใช้เงินถึงห้าสิบอีแปะ อาหมานเสียดายเงินจึงไม่ได้ซื้อ
ต้องพยายามเก็บเงินให้ได้มาก ๆ หน้าหนาวปีนี้ยังต้องอดทนผ่านไปให้ได้ จะใช้จ่ายฟุ่มเฟือยตามใจไม่ได้
ที่นี่เรียกว่าหมู่บ้านไหหว่าน ไม่มีเหตุผลอื่น นอกจากก่อนหน้านี้ที่นี่มีชื่อเสียงเรื่องเผาไหหว่าน
ตามถนนมีแต่ไหหว่านแตก ๆ พัง ๆ ก่อนหน้านี้อาหมานยังเก็บกลับไปสองใบ คิดว่าจะเอามาใช้ได้หรือเปล่า สุดท้ายกลับใช้ไม่ได้สักใบ
“ช่างไม้หลี่อยู่บ้านไหม?”
อาหมานเคาะประตูบ้านช่างไม้หลี่ กว่าจะหาเจอก็เล่นเอาเหนื่อย แถมเคาะประตูอยู่ตั้งนานก็ไม่มีใครตอบ
“ตายจริง พ่อคุณ เบา ๆ หน่อยสิ จะทำฉันตายหรือไง”