ซูชิงเหอได้ยินเสียงเครื่องยนต์อันแผดหูดังมาจากด้านหลัง ไกลออกไปเรื่อย ๆ ค่อย ๆ เข้ามาใกล้
ไม่นานนัก แสงสว่างจ้าก็สาดส่องมาปกคลุมทั้งคู่ เจียงเชอหรี่ตาลง ขมวดคิ้วเล็กน้อยเพราะรู้สึกไม่สบายตา
“เฮ้ย! ใครวะ กลางคืนแบบนี้ ขวางถนนอยู่ ไม่กลัวตายหรือไง?”
รถสปอร์ตคันหนึ่งที่แต่งซะรกเรี้ยวเต็มไปหมด เบรกกระทั้นกึก จอดขวางหน้าทั้งคู่
ประตูเปิดออก ชายหนุ่มคนหนึ่งสวมเสื้อคลุมขนสัตว์ หวีผมเสยไปด้านหลัง เดินโซเซลงมาจากรถ
แม้จะอยู่ไกลแค่ไหนก็ยังได้กลิ่นเหล้าอันน่าคลื่นไส้ตลบอบอวลมาจากตัวเขา
ซูเทียนฉื้อกำลังอารมณ์ดีใช่เล่น เพิ่งไปดื่มหนักกับพวกเพื่อนฝูงข้างนอกมา ตอนนี้กำลังเมาหนักเต็มที่
เดิมทีเขาอยากจะด่าไปสองสามประโยคเพื่อระบายอารมณ์ ผลปรากฏว่าพอได้ส่ายตามแสงไฟรถ มองไปที่ตรงนั้น ตาของเขาก็แทบจะถลนออกมาทันที
เห็นเพียงเด็กสาวคนหนึ่งสวมเสื้อกันหนาวสีขาวยืนอยู่กลางหิมะ ถึงแม้ใบหน้าส่วนใหญ่จะถูกผ้าพันคอปกปิดไว้ แต่หุ่นทรงนี้ ออร่านี่มันสุดยอดจริง ๆ เห็นได้ชัดว่าเป็นสาวสวยตัวแม่
โดยเฉพาะดวงตาโตคู่นั้นที่โผล่ออกมาด้านนอก มองแล้วทำให้คนใจคอไม่สงบเป็นที่สุด
ส่วนผู้ชายที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เด็กสาวคนนั้น เขามองข้ามไปโดยอัตโนมัติเลยล่ะ
“โอ้ย นี่มันนังหมามาจากไหนเนี่ย? หลงทางหรือเปล่า?”
ซูเทียนฉื้อขยี้มือไปมา เผยให้เห็นฟันเหลืองเพราะบุหรี่ ท่าทางสายตาลามกอย่างที่สุดกวาดมองไปทั่วตัวซูชิงเหอ